ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι και “Χρήσιμα συμπεράσματα για το Γενάρη”, αλλά ο πρώτος μήνας του χρόνου είναι αρκετά μακριά κι επίσης κατά βάση δεν σώζονται χρονιές από χειμερινές προσθήκες. Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 0-3 του Αχαρναϊκού, προκρίθηκε στη φάση των 16 του Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά τόσο αυτό, όσο και το επόμενο παιχνίδι με τα Χανιά έχουν επίσης το σκοπό της αξιολόγησης των παικτών που δεν βρίσκονται μεταξύ των επιλογών της πρώτης εντεκάδας του κόουτς Λεμονή. Και για ορισμένους εξ’αυτών νομίζω πως μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποια, μαχητά πάντα, συμπεράσματα:

Μίλιτς: Αμφισβητώ πλήρως τη σκοπιμότητα, καθώς και το παρασκήνιο απόκτησης του Κροάτη αριστερού μπακ. Ας μην λησμονούμε πως υπολογιζόταν για βασικός και κατέληξε να απουσιάζει μέχρι κι από τις αποστολές των παιχνιδιών της Super League. Ο Κροάτης φαίνεται εκτός τόπου και χρόνου, παρουσιάζει πολλές αδυναμίες από το ένας με έναν έως και τις απλές μεταβιβάσεις στους μπροστινούς πλάγιους χαφ και πραγματικά αναρωτιέμαι ποιανού η επιθυμία εκπληρώθηκε με την απόκτησή του, ύστερα κι από την αποχώρηση του Ντε Λα Μπέγια, ο οποίος ήταν ένα αριστερό μπακ που κρατούσε αξιοπρεπώς τη θέση του για το επίπεδο του Ολυμπιακού.

Βούκοβιτς: Αρκετά επηρεασμένος από την κοντά δίμηνη απουσία του. Θα ήταν αρκετά άδικη η κριτική, όταν τα τελευταία παιχνίδια που τον θυμόμαστε με την ερυθρόλευκη ήταν εκείνα με Ριέκα και Λάρισα. Σαν κεντρικός αμυντικός, ωστόσο, φαίνεται πως αποτελεί παρόμοιο μοτίβο με την απόκτηση Μποτία και Ντα Κόστα. Ψηλό παιδί, με πρόβλημα χαμηλά κι αδυναμία κάλυψης όταν δεχτεί την πρώτη τρίπλα. Μόνη διαφορά προς το παρόν φαίνεται η διαφορετική αντίληψη της φάσης και αρκετή αυτογνωσία, ώστε να αντιμετωπίζει παίκτες με χαμηλό κέντρο βάρους σε αρκετή απόσταση, δίνοντάς τους χώρο. Θεωρώ πως ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίσει προβλήματα, αν αποφασίσει να ανεβάσει τη γραμμή άμυνάς του στα παιχνίδια μετά τη Λεωφόρο και χρησιμοποιήσει το Βούκοβιτς, ειδικά ενάντια σε ομάδες- μετρ του γρήγορου τρανζίσιον και των αντεπιθέσεων. Αντίθετα, στην Ευρώπη προσθέτει ακόμα μία λύση στα χέρια του Λεμονή για την τελευταία γραμμή της άμυνάς του. Ξαναλέω πως επιφυλάσσομαι, είναι ακόμα αρκετά νωρίς και το παιδί προέρχεται από σοβαρό τραυματισμό.

Ταχτσίδης: Ο Παναγιώτης βρίσκεται μία ταχύτητα τουλάχιστον κάτω από το επίπεδο των κεντρικών μέσων που χρειάζεται ο Ολυμπιακός για να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Ένα από τα εγκλήματα του Χάσι είναι πως ο Ολυμπιακός κατέληξε με τέσσερα(!!!) παρόμοιου στυλ χαφ (Ζιλέ, Ταχτσίδης, Ζντιέλαρ, Μάρτινς) και αποκλειστικά με έναν κόφτη (Ρομαό). Ο Παναγιώτης εξέθεσε τους προπονητές του τόσο στο ντέρμπι με την ΑΕΚ και με αποκορύφωμα την απόδοσή του στη Νέα Σμύρνη, όταν ο κόουτς Λεμονής τον πέρασε στο παιχνίδι με το σκόρ στο 1-3. Προς το παρόν για τη θέση 8 ο Ταχτσίδης δεν μπορεί να υπολογίζεται ούτε ως αλλαγή. Τα τεχνικά του χαρακτηριστικά για οργανωτή με βάθος είναι εξαιρετικά, αλλά η ταχύτητά του και τα physicals του τον καθιστούν επικίνδυνο, ειδικά με τη φετινή αδούλευτη αμυντική οργάνωση των ερυθρολεύκων. Σαν box-to-box που τον είδαμε για λίγο σήμερα πραγματικά λειτουργούσε σαν “έξω από τα νερά του”. Τέλος ο Ολυμπιακός δεν έχει δουλευτεί και σε σύστημα με 6άρι Regista, οπότε δύσκολα ο Παναγιώτης να βρίσκεται στα βασικά πλάνα μας για φέτος.

Ζιλέ: Μεταγραφή Χάσι, ναι. Αδιάφορος και μεγάλος σε ηλικία, ναι. Παρ’όλα αυτά θεωρώ πως ένα χαφ σαν τον Ζιλέ δεν νοείται να μην υπάρχει ούτε στο ροτέισον του φετινού Ολυμπιακού. Υπενθυμίζω: Δεν είναι ούτε κόφτης (Άγιε Χάσι), ούτε πνευμόνια έχει για τρέξιμο από περιοχή από περιοχή σε παιχνίδι υψηλών απαιτήσεων. Αντίθετα, θεωρώ πως με ένα γρήγορο κόφτη δίπλα του (βλέπε Ρομαό) μπορεί να σταθεί αρκετά αξιόπιστα στα οργανωτικά του καθήκοντα, για το οποία και φημίζεται στο Βέλγιο και στη Γαλλία. Την τεχνική τη διαθέτει. Αυτό που δεν διαθέτει είναι τρεξίματα. Όχι και γρήγορο χαφ ανέκαθεν, ενώ και η ηλικία του τη χρονική στιγμή αυτή δεν είναι και η αντίστοιχη ενός ταλέντου. Αλλά με ball winning χαφ δίπλα του, θεωρώ πως ο Ολυμπιακός πάει και σε μια πιο ασφαλή και πιο συμπαγή λύση (στερείται βέβαια κι επιθετικής πρωτοβουλίας) από το Ρομαό- Οφόε, του οποίου η ρετσινιά του δεκαριού δεν αποβάλλεται εύκολα.

Μάριν: Τεχνική απαράμιλλη. Φυσικά χαρακτηριστικά απαράδεκτα για ποδοσφαιριστή που προέρχεται από το σχολείο της Μπουντεσλίγκα. Ως εξτρέμ φαίνεται “ευνουχισμένος” και για αυτό ψάχνει αρκετές φορές το underlap από το μπακ που βρίσκεται στην πλευρά του. Σε περίπτωση απώλειας της μπάλας όμως δείχνει ανυπαρξία στο τρανζίσιον κι αν δεν κοπεί στην πρώτη πάσα δημιουργεί καταστάσεις ένας με έναν στα αριστερά που ούτε ο Μίλιτς, ούτε ο Κούτρης φημίζονται για το κομμάτι αυτό. Για καθαρό εξτρέμ αρκετά αδύναμος, προτιμά να αναζητά τους παίκτες στον κενό χώρο παρά να τους καλύπτει ο ίδιος. Μια τεχνική δεν φέρνει την άνοιξη. Θα τον προτιμούσα ξεκάθαρα πλέον ως δεκάρι σε παιχνίδια όπου ο Ολυμπιακός θα πρέπει να γυρίσει υπερβολικά την μπάλα για να διασπάσει μονές και διπλές ζώνες άμυνας. Και προφανώς σαν δεύτερη επιλογή πίσω από Φορτούνη.

Καρσελά: Ο καλύτερος παίκτης του αγώνα σήμερα. Το θέμα Καρσελά πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει μέχρι το Γενάρη. Μπορεί να εξελιχθεί σε υπερβολικά χρήσιμο παίκτη για τον Ολυμπιακό. Έχει τα προσόντα και το γνωρίζουμε. Λίγο μυαλό στο κεφάλι χρειάζεται περισσότερο και τακτική προσήλωση. Πιο ικανοποιητικός θα μου φαινόταν ένας ρόλος ως inside forward, οπότε θα ήθελα να τον δω να ψάχνει και το underlap πατώντας περιοχή, όταν θα αγωνίζεται στην πλευρά του Ομάρ. Απλά βελτίωση στη φυσική κατάσταση και όχι τα χέρια στις τσέπες όταν χάνουμε την μπάλα. Αν ο παίκτης αυτός δεν εκμεταλλευθεί σωστά το προπονητικό τιμ του Ολυμπιακού θα υπέχει ξεκάθαρες ευθύνες (τόσο εκείνο του Χάσι, όσο και το τωρινό). Αντίθετα, επειδή με Σεμπά- Πάρντο δεν βγαίνει η σεζόν, ο Ολυμπιακός το Γενάρη ή θα αποφαίσει την ενεργή του δραστηριοποίηση ή την αποπομπή του.

Μάρτινς: Χαμηλών δυνατοτήτων παίκτης, διακρίθηκε κυρίως για την κάθετή του πάσα πέρυσι, στοιχείο που από μόνο του όμως δεν είναι αρκετό. Ο Ολυμπιακός φέτος διαθέτει πολλούς παρόμοιους και καλύτερους παίκτες από τον Αντρέ, καθώς κι ένα ανερχόμενο παιδί με πολλές φιλοδοξίες, ονόματι Θανάση Ανδρούτσο.

Εμενίκε: Κλειδί η ορθή επάνοδός του τις επόμενες μέρες. Μετά το παιχνίδι στη Λεωφόρο, ο Ολυμπιακός έχει ένα φαινομενικά εύκολο πρόγραμμα μέχρι και τα Χριστούγεννα. Σε κλειστές άμυνες και για την ορθή και ασφαλή άνοδο των γραμμών, το καταλληλότερο φορ είναι ο Εμενίκε. Δίνει έξυπνα βάθος στη θέση του, είναι εκεί στις μονομαχίες στην υποδοχή κι έχει την κατάλληλη έκρηξη μόλις δώσει την πρώτη πάσα. Οι επιθέσεις του Ολυμπιακού ενάντια σε τέτοιες ομάδες μπορούν να χτίζονται και να ξεκινάνε από το Νιγηριανό, αρκεί να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και φόρμα. Διαφορετικό στυλ παίκτη από Ανσαριφάρντ ο οποίος αποτελεί κλασικό παράδειγμα προωθημένου σέντερ φορ (στοιχείο που φάνηκε με τον ΠΑΟΚ, αφού όποτε κλήθηκε να δώσει βάθος στη θέση του δεν έφτανε καν στην πρώτη επαφή)

Τζούρτζεβιτς: Δεν ξέρω αν είναι θέμα ντεφορμαρίσματος ή όχι, οι αντιδράσεις του μέσα στην περιοχή φανερώνουν παίκτη εκτός πραγματικότητας ή χαμηλής ποιότητας. Ελπίζω να είναι το πρώτο…

Τα λέμε το Σάββατο! Μέχρι τότε υπομονή και ΣΕΦ αύριο.

Song of the day:

Πηγή εικόνας: onsports.gr

Other Articles

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΟΓΟΛΟΣΕΙΔΗΣΕΙΣΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Leave a Reply