Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ “ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ” ΤΟΥ…ΝΟΥΡΕΓΙΕΦ ΤΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ..

Σαν σήμερα, την τελευταία του επίσημη εμφάνιση με τον Ηρακλή έκανε ανήμερα των γενεθλίων του στις 26 Οκτωβρίου 1990, στον αγώνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με τη Βαλένθια, ο Βασίλης Χατζηπαναγής. Όσο και αν ακούγεται παράξενο αυτή ήταν η μοναδική συμμετοχή του Χατζηπαναγή σε αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Θεωρείται ίσως ο σπουδαιότερος Έλληνας ποδοσφαιριστής όλων των εποχών. Τόσο ταλέντο μα και τόσο άδικη καριέρα…

Γεννημένος στην Τσακένδη της τότε Σοβιετικής Ένωσης στις 26 Οκτωβρίου 1954, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τη Δυναμό Τασκένδης και το 1972 πήγε στην Παχτακόρ όπου έμεινε μέχρι το 1975. Λίγο πριν έρθει στον Ηρακλή (1975) έδωσε ένα από τα μεγαλύτερα ρεσιτάλ του στο θρίαμβο επί την Ντιναμό Κιέβου (5-0) η οποία είχε πρόσφατα κατακτήσει το Κύπελλο Κυπελλούχων αλλά και το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ επικρατώντας της μεγάλης Μπάγερν Μονάχου!Σε εκείνο το ματς στη Τασκένδη λοιπόν ο Βασίλης έκανε θαύματα με ένα γκολ και τέσσερις ασίστ, μπαίνοντας σε αφιέρωμα (όλο εκείνο το παιχνίδι) στο περίφημο γαλλικό αθλητικό περιοδικό το “Φρανς Φουτμπόλ”.

Με το που ήρθε στην Ελλάδα για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης μόνο τυχαίο δεν είναι ότι οι φίλαθλοι του Γηραιού σε μια δεκαετία διπλασιάστηκαν αφού όλοι ήθελαν να απολαύσουν τον παίκτη-θαύμα. Η Θεσσαλονίκη με Κούδα (στον ΠΑΟΚ) και Χατζηπαναγή (στον Ηρακλή) ήταν η πόλη όπου όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι ήθελαν να ζουν και ήταν η εποχή που ήρθαν πρωταθλήματα και κύπελλα για τον ΠΑΟΚ αλλά και το αξέχαστο κύπελλο του Ηρακλή σε έναν εκ των κορυφαίων τελικών όλων των εποχών με τον Ολυμπιακό (4-4 στην παράταση και 7-6 στα πέναλτι ο «Γηραιός»).

Το μεγάλο όνειρο του Χατζηπαναγή ήταν η συμμετοχή στην εθνική Ελλάδος, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο λόγος…; Είχε αγωνιστεί στην Ολυμπιακή ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης στους αγώνες του Μόντρεαλ όπου είχε πάρει το χάλκινο μετάλλιο και η ομοσπονδία δεν του επέτρεπε να αλλάξει Εθνική.

Έπαιξε και στη Μικτή Κόσμου το 1984 κόντρα στον Κόσμο της Νέας Υόρκης στο Νιού Τζέρσεϊ μπαίνοντας ως αλλαγή και είχε γίνει χαμός, με 15.000 Ελληνοαμερικάνους ομογενείς να τον αποθεώνουν, ιδιαίτερα για την ενέργειά του που έβγαλε μια εκπληκτική μπαλιά στο Μαύρο ο οποίος όμως σημάδεψε το δοκάρι.
Το 2003, με την ευκαιρία του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της ΟΥΕΦΑ, ανακηρύχθηκε κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 χρόνων από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, σε ειδική εκδήλωση.

«Δεν μπορεί να τον γέννησε μάνα, είναι βέβαιο ότι γεννήθηκε από μια μπάλα» είχαν γράψει εύστοχα τότε…!

Other Articles

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Leave a Reply