ΛΑΘΗ ΣΕ ΚΟΝΤΟΜΑΝΙΚΑ, ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΣΕ ΦΟΥΤΕΡ

Η φράση με την οποία θα ξεκινήσουμε σήμερα είναι λίγο πολύ γραφική για το φετινό Ολυμπιακό, πλην όμως ρεαλιστικότατη: “Τα λάθη του καλοκαιριού σε βγάζουνε χειμώνα”. Κάπως σαν το αντίθετο από αυτό που λέμε κάθε φορά που παίρνουμε την απόφαση για συνδρομή στο γυμναστήριο της γειτονιάς (αν εσύ που με διαβάζεις έχεις κοιλιακούς, διαγράψου από τη στήλη).

Επίσης, επειδή κάθε Κυριακή δεν είναι δυνατόν να επαναλαμβανόμαστε, υπόσχομαι ότι στη διακοπή των Χριστουγέννων θα υπάρξει αναλυτικό άρθρο για τις “υπό διαρκή παρακμή” βάσεις που έθεσε ο Ολυμπιακός ήδη από το μήνα Ιούλιο. Σήμερα θα αναλωθούμε σε αυτές που χτύπησαν περισσότερο.

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε το παιχνίδι με παρεμφερή προσέγγιση των όσων αναφέραμε εδώ. Κουρμπέλης, Σίλα έμειναν περισσότερη ώρα με την μπάλα στα πόδια, ενώ ο κόουτς Ουζουνίδης άφησε Μουνιέ στον πάγκο και ξεκίνησε με Λούντ μπροστά από τον Χουλτ και Βιγιαφάνιες μπροστά από Κουλιμπαλί. Και οι δύο πλάγιοι χαφ των πρασίνων συνέκλιναν κατά βάση προς τα μέσα, αφού ούτε καθαροί παίκτες γραμμής είναι, ούτε ο Παναθηναϊκός όπως είχαμε πει φημίζεται για το παιχνίδι του ψηλά σε κανονική ροή αγώνα (συν δίδυμοι πύργοι Σισέ-Ένγκελς).  Μοιραία λοιπόν η μπάλα ανοίχτηκε προς τα πλάγια.

Χούλτ και Κουλιμπαλί είχαν εξαιρετική απόδοση. Ο δεύτερος ειδικά, με τα εξαιρετικά του physicals δημιούργησε ιδιαίτερα προβλήματα και επιθετικά στον Ολυμπιακό. Οι Κούτρης και Ομάρ παίρνουν αμφότεροι χαμηλό βαθμό. Ο Νορβηγός δεν μπόρεσε ποτέ να προσαρμοστεί στην κίνηση του Λουντ να συγκλίνει ως εσωτερικό χαφ, ενώ ο Ελληνο-βραζιλιάνος αντιμετώπισε για ακόμα μια φορά τεράστια προβλήματα από το Βιγιαφάνιες, ειδικά στο ένας-με-έναν, όπου η αδυναμία του είναι δεδομένη.

Μεσοεπιθετικά ο μοναδικός κόφτης του ρόστερ Ρομαό άργησε να βρει τα πατήματά του στο παιχνίδι. Προφανώς κι αντιμετώπισε “βέλη” από πολλές πλευρές, καθώς πέρα από Χίλιεμαρκ είχε να αντιμετωπίσει και τα underlap των Λούντ, Βιγιαφάνιες αρκετές φορές. Αλλά το μοναδικό πρόβλημα δεν έγκειται εκεί. Αλλά και στη συνύπαρξή του με τον Οφόε. Η φετινή πατέντα του Ολυμπιακού είναι μοναδική. Ο Βέλγος χαφ πέρυσι ξεχώρισε στη Λέγκια, αγωνιζόμενος στη θέση 10. Συνήθως όταν ένα ποιοτικό χαφ αγωνίζεται και διακρίνεται στο δέκα υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους αδυνατεί να προσαρμοστεί σε μόνιμη βάση σαν κεντρικό χαφ. Το βασικότερο στην περίπτωση του Οφόε: ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Ο παίκτης δεν είναι αθλητικός. Οι λόγοι που δεν έχει πάρει τη μεγάλη μεταγραφή είναι αυτοί ακριβώς. Η αντοχή του είναι αρκετά περιορισμένη. Αναπόφευκτα καταστρέφεται όταν επί σειρά μηνών αγωνίζεται σε μία θέση που απαιτεί περισσότερα από όσα μπορεί να δώσει το ίδιο του το σώμα. Αποτέλεσμα; Χαζά φάουλ, εκνευρισμός και δημιουργία τρελών αποστάσεων από το Ρομαό, ο οποίος τεχνικά δεν μπορεί να κουβαλήσει την μπάλα μέχρι και λίγο μετά τη σέντρα. Για αυτό η εικόνα με το Φορτούνη (το δεκάρι, ντε) να κατεβαίνει μέχρι και την πρώτη γραμμή άμυνας για να πάρει μπάλα στα πόδια ήταν ό,τι πιο σύνηθες είχε να προσφέρει ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο. Οφόε- Ρομαό δεν θα βγάλουν όλη τη σεζόν μαζί χωρίς περισσότερα προβλήματα. Ο Ολυμπιακός σε τρανζίσιον- άμυνα είναι γυμνός για αυτόν ακριβώς το λόγο. Κι όταν οι πλάγιοι χαφ του τριφυλλιού συνέκλιναν προς τα μέσα, καταλαβαίνετε ποιος είχε τον πρώτο λόγο στο κέντρο.

Ο Φορτούνης σήμερα περισσότερο λειτούργησε ως προωθημένος οργανωτής του 8, παρά του 10. Οι φυσικές αντοχές του παιδιού επίσης δεν μπορούν να του επιτρέψουν τόσα τρεξίματα, για αυτό και μοιραία μετά από ένα σημείο έπεσε η απόδοσή του. Ο Ανδρούτσος έχει συγκεκριμένο ρόλο στα άκρα, τον έφερε αρκετά ικανοποιητικά (παρά τα όσα γράφτηκαν) σε πέρας με τον ΠΑΟΚ, αλλά σήμερα ήταν αρκετά απρόσεκτος, ειδικά ενάντια σε έναν αντίπαλο όπως ο Κουλιμπαλί. Παρ’ όλα αυτά το παιδί έδωσε τις μάχες του και έδωσε σημαντικές ανάσες και βοήθειες στον ευάλωτο Κούτρη. Ο Παναθηναϊκός γνώριζε την επιθετική ακινδυνότητα της αριστερής πτέρυγας του Ολυμπιακού και για αυτό έδωσε μεγαλύτερη βάση δεξιά. Τόσο με εντολή στον εξαιρετικό Κουρμπέλη να φυλάει τα νότα του, όπως και με τις συχνές οπισθοχωρήσεις Λουντ και Χουλτ.

Ο Πάρντο φάνηκε επίσης κατώτερος των περιστάσεων. Αισθητός δεν έγινε σε καμία περίπτωση προς την άμυνα των φιλοξενούμενων, σε όσες μάχες πήγε βγήκε χαμένος και γενικά φάνηκε αρκετά “έξω από τα νερά του”. Οι επιλογές του με την μπάλα ήταν λανθασμένες, έδωσε πολλές φορές ευκαιρίες για πρωτεύοντα αιφνιδιασμό στους πράσινους.

Και πάμε στο κεφάλαιο Εμενίκε. Μεγάλη παραφωνία η εξαρχής χρησιμοποίησή του. Σε τέτοιο παιχνίδι που δίνεις την κατοχή ο Ολυμπιακός χρειάζεται πιο πολύ παίκτες με ευχέρεια στο να σπάνε την αμυντική γραμμή και να δημιουργούν ρήγματα στο κενό. Ο τύπος φορ Εμενίκε (παρά το ότι είναι σε άθλια κατάσταση ατομικά) χρειάζεται επειγόντως για τα παιχνίδια που έρχονται, όπου ο Ολυμπιακός θα έχει εξαρχής την πρωτοβουλία των κινήσεων και θα αναμετράται από το πρώτο λεπτό κόντρα σε διπλές ζώνες άμυνας (καλός στο παιχνίδι με πλάτη και στην άμεση κίνηση μετά το πρώτο σπάσιμο της μπάλας). Παγιδευμένος συνέχεια από Μολέντο, κυρίως, και Κολοβέτσιο δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του, παρά μόνο με την είσοδο του Ανσαριφάρντ προς το τέλος, ο οποίος του έδωσε και περισσότερους χώρους για να εκμεταλλευτεί. Αντίθετα, ο Ιρανός που είναι πιο κοντά στον τύπο του προωθημένου φορ που χρειαζόταν έμεινε στον πάγκο κι άργησε και να περάσει στον αγωνιστικό χώρο.

Μεγάλη η αδράνεια και από τον κόουτς Λεμονή στις αλλαγές για δεύτερο συνεχόμενο ματς. Ένας αρνητικός κι εκνευρισμένος Οφόε, γύμνια στα χαφ από το πρώτο ημίχρονο, οι μόνες πηγές κινδύνου σου εκτός παιχνιδιού (Πάρντο, Εμενίκε) και η πρώτη αλλαγή έγινε μετά το 60ό λεπτό. Η τιμωρία της αδράνειας αυτής θα ερχόταν και με τον ΠΑΟΚ, αν δεν ήταν ο από μηχανής Σισέ.

Ο Ουζουνίδης έμαθε από τα λάθη του καλοκαιριού (βλέπε Μπιλμπάο), οπισθοχώρησε με τρίτο σέντερ μπακ όταν το οξυγονόμετρο χτύπησε κόκκινο και έδωσε χώρους στον Ολυμπιακό να κάνει το παιχνίδι του. ΔΕΝ ανέβηκε από μόνη της η απόδοση του Ολυμπιακού μετά το 75′. Ο Παναθηναϊκός με άριστη διαχείριση της κούρασής του του επέτρεψε να πάρει κι άλλα μέτρα στο γήπεδο. Όλα αυτά μαζί και με τις σωτήριες επεμβάσεις του Βλαχοδήμου έδωσαν την πολυπόθητη νίκη στον Παναθηναϊκό.

Συνοψίζοντας, ορισμένα σημεία κλειδιά:

  • Οφόε- Ρομαό δεν ταιριάζουν στο οχτώ. Ο Οφόε δεν ταιριάζει στο οχτώ σε μόνιμη βάση. Ο Ολυμπιακός δέχεται κόντρες, είναι γυμνός στα χαφ, αδούλευτος στην ομαδική άμυνα (γραμμές οφσάιντ) και με δύο πάσες ξεκλειδώνει ολόκληρος, όπως στο γκολ.
  • Υπόθεση Καρσελά. Περισσότερη ουσία στο παιχνίδι, δεν αξίζει να τρώει συνεχόμενα πάγκο σε κρίσιμα παιχνίδια. Μέχρι το Γενάρη πρέπει να έχει ξεκαθαρίσει η περίπτωσή του.
  • Φαινομενικά έρχεται εύκολο πρόγραμμα. Για μένα έρχεται πρόγραμμα που θα κρίνει αν ο Ολυμπιακός θα πάρει τον τίτλο, οι οποίοι δεν κρίνονται από τα ντέρμπι. Εμενίκε πρέπει να στηριχθεί και να παίξει, ΚΟΜΒΙΚΟΣ για τα παιχνίδια που έρχονται, όπως και Καρσελά.
  • Ο Ολυμπιακός πρέπει να αποκτήσει πλάνο στην επίθεση. Η ομάδα έμεινε κι εκεί αδούλευτη με τον προπονητή των μανατζαραίων το καλοκαίρι και δυστυχώς πρέπει ο κόουτς Λεμονής να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Οι ομάδες που έρχονται θα είναι συμπαγείς, με κοντινές γραμμές και θέλουν ιδιαίτερη τακτική προσέγγιση.

Ο Ολυμπιακός προδίδεται κάθε σαββατοκύριακο από την καλοκαιρινή του νοοτροπία. Δόμησε μια ομάδα με μοναδικό σκοπό τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, έμεινε πίσω σε όλους τους τομείς (συνοχή, άμυνα, επίθεση, ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ) και πλέον ο Λεμονής πρέπει να μαζέψει τα πάντα μέσα στο χειμώνα. Η χρονιά θα είναι δύσκολη, αυτά δεν φτιάχνονται μέσα σε λίγες εβδομάδες κι ο Ολυμπιακός μόνο με ρεαλιστική προσέγγιση θα έχει ελπίδες στο δύσκολο για φέτος εγχείρημα του πρωταθλήματος. Τα λέμε μεσοβδόμαδα.

Song of the day:

Καλοκαιρινή διάθεση Χάσι κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας

Πηγή εικόνας:NewsIT

 

Other Articles

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΑΠΠΑΣΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΟΥΛΙΟΣΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Leave a Reply