ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ “BARCELONA EXPRESS”

Πολλοί ήταν αυτοί (μεταξύ αυτών κι εγώ) που πίστευαν πως το “φαινόμενο” Barcelona, αρχίζει να χάνει κάτι από την παλιά του αίγλη. Μετά από ένα, από πολλές απόψεις, ταραχώδες καλοκαίρι όπου είχαμε την αλλαγή στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, την – σχεδόν κινηματογραφική – αποχώρηση του Neymar από τον καταλανικό σύλλογο, τις αποτυχημένες προσπάθειες αγοράς των πολυπόθητων μεταγραφικών στόχων και με επί της ουσίας μια καλή, αλλά αμφιλεγόμενη αγορά παίχτη, θα έλεγε πως η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνατότητες των “Blaugrana”, δεν ήταν τελείως αβάσιμη.

Πηγή φωτογραφίας: www.managingmadrid.com

Κι αν επιβεβαιώθηκε για λίγο αυτή η δυσπιστία με το συνολικό 5-1 (1-3, 2-0) σε βάρος της από την Real στο Super Cup Ισπανίας τον Αύγουστο, η Barcelona δείχνει πως μπορεί να μας διαψεύσει. Μετρώντας μόνο θετικά αποτελέσματα στην Ισπανία, βρίσκεται μόνη πρώτη στην κορυφή μετά από έντεκα παιχνίδια έχοντας μόλις μία εκτός έδρας ισοπαλία κόντρα στην Atletico. Έχοντας αφήσει λοιπόν αρκετά πίσω τους διώκτες της στο πρωτάθλημα (+4 από την Valencia, +8 από την Atletico και +11 από την Real που έχει παιχνίδι λιγότερο) και στο Champions League που είναι πρώτη του ομίλου μετά από τέσσερις αγωνιστικές, η Barcelona δείχνει να έχει ξεπεράσει όλα τα προβλήματά της και μοιάζει πιο ισχυρή από ποτέ, σωστά;

Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Η Barcelona σε αντίθεση με την Valencia (που κάνει φοβερή πορεία στο πρωτάθλημα) δεν κυνηγάει το δυνατό ξεκίνημα που θα την βοηθήσει να “πλασαριστεί” όσον το δυνατόν καλύτερα στο τέλος της χρονιάς στη βαθμολογία. Ούτε βέβαια κυνηγάει το θαύμα της Sporting να αποκλείσει την Juventus στο Champions League για να πάρει το πολυπόθητο εισιτήριο για την φάση των “16”. Ακόμα και με τα σημάδια της φθοράς να είναι εμφανή η Barcelona παραμένει ένα από τα φαβορί οποιουδήποτε τροπαίου. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Πως το αήττητο σερί που “τρέχει” εδώ και 15 αγώνες σε Ευρώπη και Ισπανία είναι ανούσιο. Είναι σαν το 73-9 των Warriors to 2016, όταν και έχασαν το πρωτάθλημα από τους Cavs. Δεν διαφωνώ πως το +11 (ή +8) από την Real, που κακά τα ψέματα όσο ντεφορμέ κι αν είναι αυτή θα διεκδικήσει το πρωτάθλημα στο τέλος, είναι μια διαφορά που προσδίδει μια ηρεμία, όχι όμως και τον τίτλο.

Το σημαντικό χρονικό σημείο για τις ομάδες ξεκινάει όταν αρχίζει η “Φάση των 8” στο Champions League. Αρχές Μαρτίου δηλαδή, όταν όλες οι διοργανώσεις μπαίνουν στην τελική ευθεία. Όταν τα παιχνίδια για τις εγχώριες και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις γίνονται ολοένα και πιο συχνά και πιεστικά. Πόσο μάλλον φέτος που λόγω του επερχόμενου Mundial, το timeline των διοργανώσεων θα συρρικνωθεί. Για να ανταπεξέλθει τότε μια ομάδα που θέλει να τα διεκδικήσει όλα θα πρέπει πρώτα από όλα να έχει τις κατάλληλες δυνάμεις. Θα πρέπει οι παίχτες της να έχουν τα σωματικά και ψυχικά αποθέματα για δυόμιση μήνες εξουθένωσης. Είναι η Barcelona ομάδα που μπορεί να επιτύχει κάτι τέτοιο; Πολύ αμφιβάλλω.

Κοιτάζοντας το roster της Barcelona δεν πιστεύω πως υπάρχει το απαιτούμενο βάθος και η απαιτούμενη ποιότητα στα back-ups για να είναι μια ομάδα άκρως ανταγωνιστική μέχρι το τέλος Απριλίου. Θέτοντας την θέση του τερματοφύλακα εκτός συζήτησης, το πρώτο και μεγαλύτερο πρόβλημα της Barcelona βρίσκεται στην άμυνα. Στα center backs βρίσκουμε τον Mascherano που πλέον θα πρέπει να του γίνει πολύ προσεκτική διαχείριση όσον αφορά τον χρόνο που παίζει και την ενέργεια που θα καταβάλλει μέσα στη χρονιά. Ο Pique επίσης δεν θυμίζει ούτε τον κεντρικό αμυντικό που είδαμε επί Guardiola, ούτε και αυτόν που θαυμάσαμε στην Barcelona του δεύτερου treble, με τον ίδιο να αποτελεί εδώ και καιρό σκιά του καλού του εαυτού.

Πηγή φωτογραφίας: www.youtube.com

Ο μόνος που μας μένει λοιπόν είναι ο Samuel Umtiti. Και κάπως έτσι ανακαλύπτουμε πως η Barcelona αυτή τη στιγμή πορεύεται με τρία center back… Στο δεξί άκρο της άμυνας δεν έχει τόσο μεγάλο πρόβλημα με τον Semedo να αποτελεί αξιόπιστη λύση και φυσικά το πολυεργαλείο Sergi Roberto να αναλαμβάνει σε αρκετές περιπτώσεις αυτό τον ρόλο, ενώ η περίπτωση του Aleix Vidal είναι ιδανική για να δίνει ανάσες πότε στον έναν και πότε στον άλλον. Στο αριστερό άκρο της άμυνας βέβαια εκτός Jordi Alba, η εναλλακτική του Lucas Digne, δεν προσδίδει σιγουριά παρόλο που ο νεαρός έχει κάνει κάποιες καλές εμφανίσεις.

Στο κέντρο η κατάσταση δεν αλλάζει πολύ με τις “παλιές καραβάνες” Sergio Busquets και Andres Iniesta να αποτελούν αναντικατάστατες αξίες. Βέβαια ο αγαπημένος μας Andres είναι αισίως πλέον 33 χρονών και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στους ρυθμούς μιας τόσο απαιτητικής χρονιάς, από την στιγμή μάλιστα που o Andre Gomes όχι απλά δεν πλησιάζει καν το επίπεδο του “Don Andres”, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε ως μια καλή λύση στο rotation.

Πηγή φωτογραφίας: www.beinsports.com

Ο Rakitic κινείται κι αυτός στο ίδιο μήκος κύματος με τον Pique, προσπαθώντας να βρει μια σταθερότητα στην απόδοση του. Οι δύο ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής χρονιάς είναι από την μία ο Denis Suarez που αρχίζει να βρίσκει τα πατήματά του στην ομάδα αλλά και ο Paulinho που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποδείξει πως η μεταγραφή δεν εξυπηρετούσε απλά “μανατζαρέικα” συμφέροντα αλλά όντως αξίζει που βρίσκεται στους “Blaugrana”.

Όσο για την επίθεση τα λόγια είναι περιττά για τον μοναδικό άλλη μια φορά Lionel Messi, που φέτος νιώθω πως είναι ότι ήταν πέρυσι ο Russel Westbrook για τους Thunder, κάνοντας ότι περνάει από το χέρι του για να κρατήσει ψηλά την ομάδα. Το ερώτημα είναι για πόσο ο Messi θα λύνει το επιθετικό πρόβλημα ολομόναχος;

Πηγή φωτογραφίας: www.goal.com

Ειδικά αν αναλογιστούμε το κάκιστο ξεκίνημα του Louis Suarez, το χειρότερο τα τελευταία δέκα χρόνια! Ο Ουρουγουανός δεν είναι και στα καλύτερα του, κάτι το οποίο οφείλεται προφανώς στα παραπανίσια κιλά αλλά και στον νέο του ρόλο στον οποίο πρέπει να προσαρμοστεί μετά τον τραυματισμό του Dembele. Ο Valverde μη μπορώντας να παίξει ένα καθαρό 4-3-3, καταλήγει σε ένα ιδιότυπο 4-4-1-1, με τον Messi πίσω από τον Suarez σε ελεύθερο ρόλο και με τον τελευταίο να μην μπορεί να έχει τον ρόλο του καθαρόαιμου center for, καθώς αναγκαστικά πρέπει να “τραβιέται” τις περισσότερες φορές είτε στο αριστερό, είτε στο δεξί άκρο της επίθεσης ανάλογα και με τα ανεβάσματα του Leo και του Deulofeu.

Πηγή φωτογραφίας: www.goal.com

Ο 23χρονος, από την άλλη, επιθετικός αποτελεί μια καλή εναλλακτική του Dembele για τον Valverde, έχοντας κάνει καλές εμφανίσεις χωρίς να έχει βοηθήσει ουσιωδώς όμως στο επιθετικό πρόβλημα που φαίνεται να υπάρχει μέχρι στιγμής. Όσο για τον Paco Alcacer κρατάω ως θετικό στοιχείο τα δύο γκολ του Σαββάτου κατά της Sevilla ως την αρχή μιας σειράς καλών εμφανίσεων.

Η Barcelona είναι βέβαιο πως έχει ένα σωρό παθογένειες να καλύψει. Παθογένειες που ήταν εμφανείς σε παιχνίδια όπως με την Atletico, την Bilbao, ακόμα και με τον Ολυμπιακό. Είναι ξεκάθαρο πως δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το pressing ψηλά που της ασκούν οι αντίπαλοι, είναι ξεκάθαρο πως οι γρήγορες αντεπιθέσεις την πιάνουν τις περισσότερες φορές απροετοίμαστη με παίχτη λιγότερο, ενώ είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι οι στημένες φάσεις αποτελούν πρόβλημα (Ολυμπιακός, και Sevilla σκόραραν από κόρνερ). Για όλα αυτά η Barcelona δεν έχει τις πιθανότητες με το μέρος της να είναι άκρως ανταγωνιστική απέναντι σε ομάδες που σε “καταπίνουν” όπως η Paris, η Manchester City, η Real και η Bayern. Αν έπρεπε κάτι να διδαχτεί πέρυσι η Barca από την “τεσσάρα” στο Παρίσι είναι πως έχει πολλά τρωτά σημεία πλέον και φέτος το ταλέντο δεν ρέει άφθονο για να καλυφθούν.

Άρα πως γίνεται η Barca επί δύο μήνες να σαρώνει τα πάντα στο διάβα της; Η απάντηση βρίσκεται στην άκρη του πάγκου της (εκτός από την προφανή απάντηση για τον “κοντό”).

Πηγή φωτογραφίας: www.90min.com

Ο Ernesto Valverde έχει κάνει ένα ονειρικό ξεκίνημα γιατί η δουλειά που παρουσιάζεται στο γήπεδο είναι όλης της ομάδας. Έπαψε πια το αστειάκι με την super τριάδα που “τους πετάω μια μπάλα και τους αφήνω να βρουν μόνοι τους την λύση”. Η δουλειά που γίνεται στον αγωνιστικό χώρο είναι όλων, κυριολεκτικά. Ο Valverde έχει χρησιμοποιήσει σε δύο μήνες από τους 21 παίκτες της ομάδας (εκτός Dembele και Rafinha που είναι τραυματίες) τους 20! Έχει κάνει ξεκάθαρο έτσι πως όλοι μπορούν να έχουν μια θέση στην ομάδα αλλά και ότι για να την πάρετε θα πρέπει να δείξετε ότι το αξίζετε, δίνοντας έτσι ένα παραπάνω κίνητρο στους παίκτες να δίνουν το 101%

Αν έπρεπε λοιπόν να βγάλουμε ένα συμπέρασμα από όλα αυτά είναι πως ναι οι Barcelona έχει αρκετά προβλήματα να λύσει σχετικά το roster της αν θέλει να αποτελεί φαβορί μέχρι τέλους. Έχει όμως κι έναν εξαιρετικό προπονητή στη πιο ώριμη φάση του, έτοιμο να διαχειριστεί οποιαδήποτε κατάσταση, έναν προπονητή που δεν φοβάται να αλλάξει σύστημα για το καλό της ομάδας ακόμα κι αυτό δεν κάνει καλό στην απόδοση κάποιου. Μα πάνω από όλα έναν προπονητή που σχεδιάζει ένα πλάνο βασισμένο στην προσπάθεια όλων, από την πρώτη πάσα του Ter Stegen, μέχρι το τελείωμα του Messi. Όσο αυτός ο προπονητής λειτουργεί έτσι η Barcelona έχει κάθε λόγο να ελπίζει.

Πηγή κεντρικής φωτογραφίας: www.everythingbarca.com

Other Articles

Leave a Reply