ΑΠΛΑ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΙ

Τόσο κακή εμφάνιση είχαμε χρόνια να δούμε από τον Ολυμπιακό. Παίκτες άδειοι πνευματικά και σωματικά, χωρίς καμία διάθεση να κυνηγήσουν το ματς, από κάποιο σημείο και μετά, γεγονός τελείως αντίθετο με τη φιλοσοφία του μπασκετικού Ολυμπιακού. Από που να αρχίσω και από που να τελειώσω. Όλα λειτούργησαν λάθος, με εξαίρεση την πρώτη περίοδο.

Όσο τα σουτ έμπαιναν οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν πρόβλημα. Οι Βάσκοι αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τον Πρίντεζη με παγίδες, έτσι κι εκείνος, όταν δεν μπορούσε να σκοράρει τροφοδοτούσε την περιφέρεια και ο Ολυμπιακός έβρισκε ελεύθερα σουτ. Όταν τα σουτ έπαψαν να μπαίνουν, τότε τα πράγματα δυσκόλεψαν για τον τους φιλοξενούμενους, οι οποίοι, με τους Μακλιν και Μιλουντίνοφ εκτός παιχνιδιού, δεν είχαν κανένα κέντρο βάρους στην επίθεση και κυριολεκτικά αδυνατούσαν να σκοράρουν (μόνο τα 7 συνεχόμενα άστοχα τρίποντα, στη δεύτερη περίοδο, τα λένε όλα) . Αυτό, σε συνδυασμό με τα αλλεπάλληλα λάθη των παικτών του Σφαιρόπουλου, αλλά και με την τραγική τους άμυνα στη δεύτερη και ειδικά στην τρίτη περίοδο, όπου η Μπασκόνια σκόραρε 33(;) πόντους (!!!) (δηλαδή σχεδόν όσους στο πρώτο ημίχρονο), είχαν ως αποτέλεσμα να δούμε τον Ολυμπιακό να ξεφτιλίζεται στη ”Fernado Buesa Arena”.

Το οξύμωρο είναι ότι οι Βάσκοι διέσυραν την ομάδα του Πειραιά, χωρίς να έχουν εξωπραγματικά νούμερα (54% στα δίποντα, 31,6% στα τρίποντα, 70% στις βολές). Άλλωστε οι γηπεδούχοι, στο πρώτο ημίχρονο είχαν 1/10 τρίποντα, ενώ πολλά μπήκαν, όταν πια έμπαιναν όλα, με το ματς να έχει τελειώσει. Όυτε όμως, και το ποσοστό στα δίποντα, αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Τα σουτ που μπήκαν από μέση απόσταση, για τους Βάσκους, είναι πραγματικά ελάχιστα. Τα περισσότερα δίποντα που έγιναν καλάθια ήταν ταίσματα των γκαρντ στους ψηλούς της Μπασκόνια. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού έχουν πλέον ανακαλύψει την αχίλλειο πτέρνα της ομάδας. Αυτή δεν είναι άλλη από την έλλειψη αθλητικότητας στα γκαρντ. Ο Μαρτίνεθ έδωσε πλάτος στην επίθεση του, για να μεγαλώσει τις αποστάσεις και να δωθεί η δυνατότητα στα γρήγορα και ταλαντούχα γκαρντ της ομάδας του να αποφύγουν εύκολα τους ομολογουμένως πιο αργούς και λιγότερο αθλητικούς γκαρντ του Ολυμπιακού. Υπήρξαν μάλιστα και στιγμές που ο Μπομπουά, συνήθως, έπαιρνε την μπάλα, καθώς έκοβε προς το καλάθι και ενώ οι ψηλοί της ομάδας του έκαναν σκριν στον παίκτη που τον μάρκαρε και στη συνέχεια σέρβιρε στον ψηλό. Άλλωστε οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, Βόιντμαν και Πουαριέ έιχαν μαζί 32 πόντους και 12/19 δίποντα. Αυτό τα λέει όλα. Βάλτε και ότι στο πρώτο ημίχρονο και στις αρχές του δευτέρου, οι γηπεδούχοι πήραν πολλούς πόντους από επιθετικά ριμπάουντς (12 επιθετικά παρακαλώ).

Αυτά πάνω – κάτω όσον αφορά την ανάλυση του ματς, άλλωστε τι άλλο μπορείς να πεις γι’ αυτήν τη συντριβή που υπέστη ο Ολυμπιακός; Το μεγαλύτερο πρόβλημα, αν θέλετε τη γνώμη μου, δεν είναι η ήττα. Αυτό που ακόμη αδυνατώ να καταλάβω είναι πως οι ερυθρόλευκοι παρουσιάστηκαν τόσο άδειοι πνευματικά. Εγώ ήμουν αυτός που έλεγα και ξαναέλεγα ότι, με τόσους τραυματισμούς είναι λογικό να γίνουν και στραβές, είναι λογικό να κουραστούν κάποιοι παίκτες από τα συνεχόμενα ματς. Αλλά τώρα δεν είναι το ίδιο. Οι ερυθρόλευκοι έχασαν στην Πυλαία και κανείς δεν είπε τίποτα, διότι όλοι πιστέψαμε ότι κρατάνε δυνάμεις για την ευρωλίγκα. Συνέβη όμως, το ακριβώς αντίθετο. Ο Ολυμπιακός (με τους Στρένλιεκς και Ρόμπερτς να έχουν επιστρέψει) ήταν ακόμη πιο άδειος σήμερα απ’ ότι με τον ΠΑΟΚ, δηλαδή μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, που παίζει στο κόκκινο, ήταν άδειος πνευματικά και σωματικά σε δύο σερί ματς. Δέχομαι να μου πει ο Πρίντεζης ότι είναι κουρασμένος, που στο κάτω – κάτω παίζει και μόνος του, δέχομαι να μου πει το ίδιο κι ο Μακλιν, ο οποίος εν τη απουσία του Μιλουντίνοφ έπαιζε μόνος του. Οι υπόλοιποι που ήταν σήμερα; Πρέπει ο καθένας να βγει μπροστά και να αναλάβει τις ευθύνες του.

Συνήθως δε μιλάω για ατομικές εμφανίσεις, όμως κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν όσο γίνεται πιο γρήγορα. Ο Στρένλιεκς, που όσο απουσίαζε ο αρχηγός” πετούσε φωτιές”,  με εξαίρεση το ματς με την Τσσκα, είναι κακός αγωνιστικά, μετά την επιστροφή του αρχηγού. Μια φάση του σημερινού ματς με την Μπασκόνια τα λέει όλα. Τροφοδοτείται στη αδύναμη πλευρά ο Στρένλιεκς και αντι να εκτελέσει ελεύθερος (ενώ είναι κλασσικός σουτέρ) προσποιείται, κάνει δύο-τρία βήματα και σουτάρει από τα 5 μέτρα ένα απογοητετικό σουτ. Αυτό είναι ο ορισμός του παίκτη που δεν έχει καθόλου καλή ψυχολογία και ψάχνεται μέσα στην ομάδα. Οι αγώνες όμως, περνάνε και ο Λετονός γκαρντ είναι μακριά από τον καλό του εαυτό. Δεν είναι μόνο ο Γιάνις σε αγωνιστική καθείσδυση, αλλά και ο Ρόμπερτς, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν επιβεβαιώνει τις προσδοκίες γύρω από το όνομα του. Ο Αμερικανός είναι ξεκάθαρα παίκτης ψυχολογίας, θέλει να παίρνει πολλά σουτ σε κάθε ματς, όμως Σπανούλη παρόντος, αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει, μοιραία λοιπόν κι αυτός ψάχνει να βρει το ρόλο του. Εκτός αυτού, ο Ρόμπερτς έχει πολύ αδύναμο κορμό και δε φημίζεται για τις αμυντικές του ικανότητες, με αποτέλεσμα οι αντίπαλες ομάδες να τον βγάζουν εκτός παιχνιδιού με το να τον σημαδεύουν στην άμυνα σε κάποια ματς. Ο τρίτος παίκτης που δεν εχει ξεκάθαρο ρόλο μέσα στην ομάδα είναι ο Χόλις Τόμπσον. Ο Αμερικανός φόργουορντ ήρθε ως σουτέρ και μόνο τρίποντα δε βάζει. Έρχεται συνήθως τρίτος στο ροτέισον, με αποτέλεσμα σε κάποια ματς να μην κάνει αισθητή την παρουσία του. Πάντως βοηθάει σε όλους τους τομείς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ομάδα του τον αξιοποιεί στο 100% επιθετικά.

Όλα αυτά πάντως, είναι ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν λυθεί. Ντάξει σίγουρα, όταν κάθε εβδομάδα ένας έρχεται, τρεις φεύγουν, είναι ως ένα βαθμό λογικό αυτό που συμβαίνει. Όλα όμως, έχουν κι ένα όριο. Δε γίνεται οι δύο γκαρντ που αποκτήθηκαν για να ανέβει επίπεδο η ομάδα, στα τελευταία 6-7 ματς να μην είναι πουθενά (με εξαίρεση το ματς με την Τσσκα για τον Στρένλιεκς).

Ο Ολυμπιακός πρέπει να αντιδράσει και θα το κάνει, μετά από αυτήν την ξεκάθαρα αδικαιολόγητη εμφάνιση. Ραντεβού μετά τη Μακάμπι.

 

ΠΗΓΗ φωτογραφίας: iefimerida

Other Articles

EUROLEAGUEΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΜΑΡΙΟΣ ΜΠΕΚΙΡΙ

Leave a Reply