ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΑΘΗΜΑ

Δεν έχουν περάσει, παρά λίγες μέρες (συγκεκριμένα 6), από το Κυριακάτικο παιχνίδι στο Σ.Ε.Φ., όπου οι Πειραιώτες, μετά από ένα τραγικό πρώτο ημίχρονο, νίκησαν τελικά με σχετική ευκολία το αξιόμαχο Περιστέρι. Τότε λοιπόν, ο κόουτς Πεδουλάκης και οι παίκτες του έστειλαν ένα μήνυμα στους γηπεδούχους. Ποιό ήταν αυτό; Μα φυσικά το ότι αν δεν παλέψεις για να κερδίσεις, ανεξαρτήτως αντιπάλου, τότε τα μαντάτα δεν θα είναι καλά. Εξ’ου λοιπόν και το 19-38 υπέρ του Περιστερίου, λίγο πριν κλείσει το ημίχρονο. Τελικά ο Ολυμπιακός σοβαρεύτηκε και με μια σχεδόν τέλεια εμφάνιση στο δεύτερο ημίχρονο, απέφυγε την δεύτερη φετινή του ήττα στην Α1. Μετά από εκείνο το παιχνίδι λοιπόν, θα έπρεπε το πάθημα να γίνει μάθημα στους παίκτες και τον προπονητή. Όπως φάνηκε και εκ του αποτελέσματος όμως, το τσιπάκι δεν άλλαξε. Έτσι, μετά από μια τραγική πρώτη περίοδο, στην οποία οι φιλοξενούμενοι δεν έδειξαν να έχουν καμία διάθεση να παλέψουν για κάθε κατοχή και ταυτόχρονα καθόλου καθαρό μυαλό για να παίξουν σωστή άμυνα, να τρέξουν στο ανοικτό γήπεδο και να πάρουν σωστές επιλογές στην επίθεση, η Νταρουσάφακα, η οποία αδικείται από το συνολικό της σκορ στην διοργάνωση, έχτισε μια διαφορά 12 πόντων και εν τέλει, με βάση αυτήν πήρε το ματς.

Αν ψάξει κανείς στο χθεσινό παιχνίδι, μπορεί να βρει πολλά στοιχεία που να αιτιολογούν τα παραπάνω:

  1. Ο Τόνι Ντάγκλας έκλεψε 5 φορές την μπάλα από τα χέρια παικτών του Ολυμπιακού. Και καλά αυτό να συμβαίνει από έναν παίκτη που ειδικεύεται σε αυτόν τον τομέα. Όταν αυτό συμβαίνει όμως από έναν παίκτη που μέχρι στιγμής, δεν έχει ξανακάνει κλέψιμο στη διοργάνωση, αποδεικνύεται περίτρανα η έλλειψη συγκέντρωσης και σκληράδας των ερυθρόλευκων.
  2. Αργό αμυντικό τρανζίσιον και τραγικές επιλογές στην επίθεση. Ο Ολυμπιακός χτες, δέχθηκε 20 πόντους που προέρχονταν από δικά του λάθη και άρα στο ανοιχτό γήπεδο. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, όσες φορές οι Πειραιώτες επιχείρησαν να ”τρέξουν”, στο τέλος, με κάποιο μαγικό τρόπο, η μπάλα άλλαζε κατοχή και οι Τούρκοι ήταν αυτοί που σκόραραν στον αιφνιδιασμό. Η Νταρουσάφακα είναι μια ομάδα που δεν έχει πολλές λύσεις στο 5v5, αφού σκοράρει κυρίως με παιχνίδι 1v1. Επομένως όταν της επιτρέπεις να βρει σκορ και ρυθμό στο ανοικτό γήπεδο, ουσιαστικά εσύ ο ίδιος θέτεις τις βάσεις της ήττας σου.
  3. Μηδενική περιφερειακή άμυνα. Για άλλο ένα παιχνίδι, η άμυνα στην περιφέρεια ήταν ανύπαρκτη. Η πρώτη ζώνη άμυνας ”έσπαγε” πανεύκολα, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να σκοράρουν επιθέσεις, έχοντας αλλάξει το πολύ δύο πάσες. Οι περιστροφές που ξεκινούσαν από την περιφέρεια δεν εκτελούνταν σωστά κι έτσι η άμυνα δεν είχε καθόλου βάθος, με αποτέλεσμα να ”τρυπιέται” εύκολα.

Όλα αυτά τα στοιχεία μαρτυρούν μηδενική ενέργεια και συγκέντρωση στο πλάνο. Εκτός αν θέλετε να πιστέψω ότι ο Παπανικολάου κι ο Πρίντεζης (ειδκά ο Πρίντεζης που είναι πολύ καλός σε αυτόν τον τομέα), ξαφνικά, ξέχασαν να δώσουν μια στοιχειώδη βοήθεια στις περιστροφές από έξω προς τα μέσα. Από όλους χτες, μόνο ο Στρέλνιεκς διακρίθηκε και λίγο ο Παπανικολάου. Ακόμη κι ο Μπλατ ήταν ντεφορμέ. Ο Αμερικάνος κόουτς κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσει τι θα κάνει με τον Τίμα. Δεν μπορεί να παίζει στην αρχική πεντάδα και μετά από δύο λεπτά να βγαίνει και να μην ξαναπατάει παρκέ. Επίσης δεν καταλαβαίνω πως γίνεται ο προπονητής του Ολυμπιακού, να επιμένει τόσο πολύ στον Γκος και να ”παρκάρει” τον Σπανούλη στον πάγκο, στο τελευταίο πεντάλεπτο και να μην τον επιστρατεύει έστω στο τελευταίο δίλεπτο (στα τελευταία δευτερόλεπτα καλά έκανε και δεν τον έβαλε, καθώς το θεωρώ ασέβεια προς τον παίκτη, αλλά και προς τον ίδιο του τον εαυτό, διότι εφόσον πήρε μια απόφαση δεν μπορεί έτσι απλά να την αναιρέσει), ειδικά από τη στιγμή που ο Γκος έμοιαζε να βρίσκεται σε άλλο γήπεδο.

Άλλη μια αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί, είναι ότι με το πρώτο κακό ματς του Μιλουντίνοφ, μετά από καιρό, ο Ολυμπιακός έμοιαζε ευάλωτος μέσα στη ρακέτα. Είναι ξεκάθαρο ότι, εφόσον οι Τίμα και Βεζένκοφ, έχουν χάσει τα περισσότερα από τα λεπτά συμμετοχής τους, λείπουν δύο παίκτες από το ροτέισιον της ομάδας: ένας περιφερειακός στη θέση του Τίμα κι ένας ψηλός στη θέση του Βεζένκοφ. Πάντως, παρά την έλλειψη ενός δεύτερου αξιόπιστου σέντερ, συνεχώς μου δίνεται η αίσθηση ότι περισσότερο λείπει ένας χειριστής που θα κάνει την διαφορά, όταν ένας εκ των Γκος ή Σπανούλη (ή και οι δύο) δεν αποδίδει τα αναμενόμενα, διότι όταν συμβαίνει αυτό (βλ. Κάουνας, Ο.Α.Κ.Α. κτλ.) τότε η ομάδα κυριολεκτικά καταρρέει. Άλλωστε, τα γκαρντ είναι αυτά που ορίζουν σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο μπάσκετ, καθώς από αυτούς ξεκινάνε όλα.

Όπως και να ‘χει ο Ολυμπιακός, μετά το τραγικό πρώτο ημίχρονο στο παιχνίδι με το Περιστέρι, δεν έβαλε μυαλό και τώρα θα λουστεί τις συνέπειες. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η ήττα θα είναι αρκετή για να αλλάξει το τσιπάκι της ομάδας εκ νέου. Όσον αφορά το σκορ, οι ερυθρόλευκοι είναι καλά. Μετά την ήττα στο Κάουνας, η ομάδα δεν έπρεπε να κάνει παραπάνω από μια ήττα και τα κατάφερε. Έστω κι αν αυτή η μια και μοναδική ήττα ήρθε με τρόπο παιδιάστικο και με νοοτροπία που δεν ταιριάζει σε μια μεγάλη ομάδα…

Πηγή φωτογραφίας: gazzetta.gr

Other Articles

PREMIER LEAGUEΛΑΜΠΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣΜΑΡΙΟΣ ΜΑΥΡΟΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
EUROLEAGUEΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΗΖΙΩΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΙΤΙΝΟ

Leave a Reply