ΠΑΟΚ 2018: ΤΙ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ

Λίγο πριν το 2018 μας αφήσει, το Ball In ρίχνει μια ματιά στο τι έγινε γύρω από τον ΠΑΟΚ αυτή τη χρονιά. Μια χρονιά πολύ ιδιαίτερη, πολύ περίεργη και σίγουρα αξέχαστη για όλους όσους ασχολούνται με τον Δικέφαλο. Από τον πρόεδρό του μέχρι τον τελευταίο οπαδό του.

Η περίοδος που αναμφίβολα στιγμάτισε τη χρονιά ήταν η τελική ευθεία του περσινού πρωταθλήματος. Ο ΠΑΟΚ μετά από πολλά χρόνια διεκδικούσε στην πράξη τον τίτλο, μαζί με ΟΣΦΠ και ΑΕΚ, σε ένα πρωτάθλημα διαφορετικό από αυτά των τελευταίων ετών. Υπήρχαν τρεις διεκδικητές, πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον, με τη μάχη να μαίνεται μέχρις εσχάτων. Οι ασπρόμαυροι σίγουρα ζούσαν κάτι ασυνήθιστο για αυτούς και δυσκολεύονταν να το διαχειριστούν, παρότι έφτασαν σε σημείο να έχουν το πάνω χέρι, αφού θα υποδέχονταν στην Τούμπα και τους δύο αντιπάλους. Αρχικά, ήρθε στη Θεσσαλονίκη ο Ολυμπιακός, σε ένα παιχνίδι που τελικά δεν ξεκίνησε ποτέ, καθώς ένας ανεγκέφαλος φίλος (?) του ΠΑΟΚ αποφάσισε να πετάξει ένα ρολό χαρτί προς το μέρος των ανθρώπων των φιλοξενουμένων. Το ρολό αυτό βρήκε τον προπονητή των ερυθρόλευκων, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός και δεν δέχθηκαν να ξεκινήσει το ματς. Ο ΠΑΟΚ έχασε τον αγώνα και πλέον η πίεση μεταφέρθηκε πάνω του, αφού έπρεπε να κερδίσει όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια για να στεφθεί πρωταθλητής. Η πίεση αυτή απεδείχθη μεγάλη και έφερε άμεσα ακόμα μία απώλεια βαθμών, στην Τρίπολη. Με τον Δικέφαλο σε ρόλο κυνηγού πλέον, ήρθε και το παιχνίδι με την ΑΕΚ, ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου. Και σαν κάποιος να τέσταρε τα όρια και τα νεύρα των φίλων του ΠΑΟΚ, στο παιχνίδι αυτό συνέβη ίσως η δυσκολότερη φάση στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, αν αναλογιστούμε και το τι διακυβευόταν. Ένα γκολ στο τέλος του ματς από τον Βαρέλα, το οποίο κρατούσε ζωντανούς τους ασπρόμαυρους στη μάχη του τίτλου, το οποίο αρχικά μέτρησε αλλά μετά ακυρώθηκε.

Απίστευτη εναλλαγή συναισθημάτων μέσα σε λίγα λεπτά. Από την απόλυτη… ηδονή, σε λίγες στιγμές στην τεράστια απογοήτευση, στον θυμό και στην κατάρρευση. Για μένα δεν έχει κανένα νόημα η συζήτηση για το αν το γκολ ήταν κανονικό, καθώς για αυτό διαφωνούν ακόμα και οι ειδικοί πάνω σε θέματα διαιτησίας (και λογικό, αφού είναι μια φάση η οποία εξαρτάται 100% από την κρίση του διαιτητή). Ωστόσο το τραγικό της υπόθεσης ήταν η διαχείριση από την διαιτητική ομάδα. Μια διαχείριση άκρως ερασιτεχνική και επικίνδυνη, που δεν επιτρέπεται σ’ αυτό το επίπεδο. Η οποία είχε σαν αποτέλεσμα τη στιγμή-ταφόπλακα στα όνειρα του ΠΑΟΚ για τίτλο. Την είσοδο του Ιβάν Σαββίδη στον αγωνιστικό χώρο και την εικόνα που συνέλαβε ο τηλεοπτικός φακός με το όπλο στη μέση του. Εκεί όλα τελείωσαν, το παιχνίδι διεκόπη και ο ΠΑΟΚ έχασε κάθε ελπίδα για το πρωτάθλημα.

Πραγματικά οδυνηρός τρόπος για έναν οργανισμό να χάσει κάτι στο οποίο ήταν τόσο κοντά, μετά από 33 χρόνια. Για μένα, τα πιο πολλά κρίθηκαν στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, το οποίο δεν ξεκίνησε. Ένας συνδυασμός βλακείας, ατυχίας και… μακιαβελισμού ήταν αρκετός για να αλλάξει προς το χειρότερο για τον ΠΑΟΚ τα πράγματα.

Ωστόσο ο Δικέφαλος βρήκε τα ψυχικά αποθέματα, συνέχισε μόνο με νίκες, εξασφάλισε την έξοδο του στο Τσάμπιονς Λιγκ και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου. Ένα παιχνίδι το οποίο έβλεπε ως ευκαιρία για απαντήσεις και φυσικά για έναν ακόμα τίτλο, μιας και δεν έχει χορτάσει από τέτοιους. Η κατάκτηση του Κυπέλλου ήταν μονόδρομος, και για να μην κλείσει η χρονιά πλήρως αποτυχημένη αλλά και για να διατηρηθεί η συσπείρωση μεταξύ παικτών και κόσμου. Οι ασπρόμαυροι κατέβηκαν στην Αθήνα να αντιμετωπίσουν την ΑΕΚ, έδειξαν ότι ήθελαν το ματς περισσότερο και το κέρδισαν, αποκαθιστώντας έτσι μέρος του πληγωμένου τους εγωισμού.

Η σεζόν τελείωσε, ευτυχώς, με γλυκιά γεύση και όλοι πλέον ανέμεναν με ανυπομονησία την επόμενη. Τόσο για το όνειρο της συμμετοχής στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, όσο και για τον μέγιστο στόχο της κατάκτησης του πρωταθλήματος.

Ο ΠΑΟΚ το καλοκαίρι κατάφερε να κρατήσει σχεδόν αναλλοίωτο το ρόστερ του και ρίχθηκε στη μάχη των προκριματικών. Αφού απέκλεισε δυνατές ομάδες, όπως τη Βασιλεία και τη Σπαρτάκ Μόσχας, έφτασε ένα βήμα πριν τον στόχο με αντίπαλο την κατά πολύ ανώτερη Μπενφίκα. Στα δύο παιχνίδια με τους Πορτογάλους φάνηκε ότι ο Δικέφαλος έπρεπε να υπερβάλει εαυτόν για να προκριθεί, κάτι που δεν κατάφερε, οπότε βρέθηκε στους ομίλους του Γιουρόπα. Η αποτυχία αυτή θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός για τους ανθρώπους της ομάδας για την επόμενη φορά που το κλαμπ θα φτάσει τόσο κοντά στον στόχο των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, έτσι ώστε να στελεχώσουν πιο έγκαιρα το ρόστερ με παίκτες που θα κάνουν τη διαφορά, αλλά και να εμφανιστούν πιο έτοιμοι και υποψιασμένοι για το ότι λάθη δε συγχωρούνται.

Συγχρόνως με τα παιχνίδια κόντρα στην Μπενφίκα ξεκίνησε και η φετινή μάχη εντός συνόρων,  στην οποία η κατάκτηση του πρωταθλήματος είναι πλέον μονόδρομος. Ο ΠΑΟΚ σ’ αυτό το τελευταίο κομμάτι του 2018 συνεχίζει σχεδόν αποκλειστικά με νίκες στην SuperLeague, θυσιάζοντας το θέαμα στον βωμό του αποτελέσματος. Έχει καταφέρει έτσι να βρίσκεται στην πρώτη θέση και μάλιστα με αέρα 8 βαθμών από τον δεύτερο Ολυμπιακό. Σίγουρα τίποτα δεν έχει τελειώσει, μιας και οι ερυθρόλευκοι παίζουν αρκετά καλό ποδόσφαιρο και δείχνουν ικανοί για μια πορεία χωρίς πολλές απώλειες από δω και πέρα. Γι’ αυτόν τον λόγο, κανείς στον ΠΑΟΚ δεν πρέπει να εφησυχάσει και, επίσης, πρέπει να διασφαλιστεί το ότι δε θα δούμε ξανά τις περσινές «αυτοκτονίες» (βλ. ρίψη ρολό χαρτιού).

Σε ότι άφορα το κομμάτι της Ευρώπης, ο Δικέφαλος μετά τον αποκλεισμό από την Μπενφίκα, έδειξε να μην μπορεί να διαχειριστεί (κυρίως πνευματικά) τα παιχνίδια για το Γιουρόπα Λιγκ και αποχαιρέτησε τον θεσμό από τη φάση των ομίλων. Δεν μας έδειξε κάτι καλό και σίγουρα δεν άξιζε να συνεχίσει.

Συνολικά αν το δούμε, το 2018 ήταν μια χρονιά που άφησε μια γλυκόπικρη γεύση για όσους υποστηρίζουν και ασχολούνται με τον ΠΑΟΚ. Πικρή γιατί χάθηκε με τον πλέον επώδυνο τρόπο το περσινό πρωτάθλημα και το όνειρο συμμετοχής στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Αλλά και γλυκιά, καθώς οι ασπρόμαυροι κατέκτησαν ξανά το Κύπελλο Ελλάδος, έφτασαν μακριά στα προκριματικά του καλοκαιριού δείχνοντας πως δεν απέχουν πολύ από τον στόχο και φυσικά γιατί βρίσκονται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα, όντας το μεγαλύτερο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου.

Όλοι ανυπομονούμε για τη νέα χρονιά, στην οποία ο ΠΑΟΚ ευελπιστεί να πιει επιτέλους νερό και όχι απλά να φτάσει στην πηγή, όπως πέρσι. Είναι στο χέρι του να μην χαλάσει ότι χτίζει από την αρχή του καλοκαιριού και επιβάλλεται να μη το χαλάσει, γιατί τότε τα πράγματα προβλέπονται δυσοίωνα.

Από την πλευρά μου, να ευχηθώ καλή χρονιά σε όλους τους αναγνώστες του Ball In, με υγεία και πραγματοποίηση όλων σας των επιθυμιών. Ας γίνουμε όλοι το 2019 λίγο καλύτεροι άνθρωποι, με σεβασμό και αγάπη για τον διπλανό μας.

 

Other Articles

EUROLEAGUEΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΗΖΙΩΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΙΤΙΝΟ
EUROLEAGUEΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΗΖΙΩΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Leave a Reply