DENVER: ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΦΩΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

Την στιγμή που, ολόκληρος ο μπασκετικός πλανήτης ασχολείται – και δικαιολογημένα – με την τρομερή σεζόν του James Harden, ο οποίος και δείχνει πιο απελευθερωμένος από ποτέ, έχοντας αποβάλλει από πάνω του την πίεση και τα πρέπει των προηγούμενων ετών και βαδίζει προς το δεύτερο και συνεχόμενο, βραβείο MVP της καριέρας του, υπάρχει ακόμα κάτι το τρελό, κάτι που μας αναγκάζει να ασχοληθούμε μαζί του. Στην Δύση των θηρίων, στην Δύση των Warriors, του Λεμπρόν και του Γουέστμπρουκ, στην Δύση των 4 contenders, οι Nuggets φιγουράρουν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας.  Βασικά, δεν είναι απλώς πρώτοι. Βρίσκονται εκεί, έχοντας κερδίσει 5 από τα 7 παιχνίδια που έχουν παίξει με τους Big-4 της Δύσης ( Lakers, Warriors, Rockets, Thunder ). Βρίσκονται εκεί, όντας αήττητοι στην Northwest Division με 5-0 και έχοντας μετατρέψει το σπίτι τους σε ένα πρακτικά «απόρθητο» οχυρό, έχοντας μόλις 3 ήττες στην έδρα τους, τις λιγότερες ( μαζί με τους Bucks στην Ανατολή ) σε ολόκληρη την λίγκα. Πως όμως έφτασαν εκεί; Και γιατί αυτό πέρασε τόσο απαρατήρητο;

JOKIC ΕΣΥ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Το Ντένβερ έχει έναν ξεκάθαρο σούπερ σταρ, και το όνομα του είναι Jokic. Μπορεί οι Murray, Beasly και Milsap να ξεχωρίζουν μέσα στο σύνολο, μπορεί ο Murray να είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, μπορεί οι νίκες να αποτελούν ύμνους της ομαδικότητας και της οργάνωσης, όμως το σημείο μηδέν αυτής της ομάδας είναι ο Jokic. Ένας ψηλός που δεν είναι σαν τους άλλους, ένας ψηλός που ζει για να ταΐζει τους κοντούς. Ένας αρτίστας στο ζωγραφιστό, που προτιμά την έξτρα πάσα από το τελείωμα με πόστ, που ζητά να εκτελεί με πρόσωπο στο καλάθι και όχι με πλάτη σε αυτό. Μια «παρανοϊκή» ιδιοφυία, ένας γκαρντ παγιδευμένος σε σώμα σέντερ. Παρά τις μέτριες πρώτες  χρονιές του, παρά την αμφισβήτηση, ο Jokic εξελισσόταν συνεχώς, προσέθετε στοιχεία στο παιχνίδι του. Πλέον, αποτελεί ένα επιθετικό τέρας μέσα στο παιχνίδι, ένα «λάθος» στην άμυνα των αντιπάλων που οι Nuggets εκμεταλλεύονται στον μέγιστο βαθμό που μπορούν. O Σέρβος σέντερ είναι ο ορισμός της τριπλής απειλής, ο κύριος λόγος που οι Nuggets συνεχίζουν να βρίσκουν πόντους μέσα από οργανωμένες επιθέσεις την στιγμή που το (ελεύθερο η μη) τρίποντο τους είναι το 8ο χειρότερο στην Δύση: Μπορεί να εκτελέσει, να τριπλάρει προς το καλάθι ή να βρει την κατάλληλη πάσα με την ίδια ευκολία κι όλα αυτά από το ύψος των 2,13 μέτρων. Με 22 double – double σε 36 παιχνίδια, συγκρινόμενα με τα 38 που είχε πέρυσι σε 76 παιχνίδια, ο Jokic δείχνει να έχει απελευθερωθεί σε κάθε τομέα, κάνοντας τα πάντα για την ομάδα του πιο εύκολα.

Παρόλα αυτά, ο Malone δεν επαναπαύεται στα όσα μπορεί να καταφέρει ο νεαρός σούπερ σταρ του. Τον Jokic πλαισιώνει μία σκληροτράχηλη ομάδα, που παίζει παθιασμένη άμυνα, καταφεύγει σε οργανωμένες επιθέσεις  και χρησιμοποιεί σχεδόν όλο τον διαθέσιμο χρόνο της σε αυτές. Οι Nuggets παίζουν το 4ο πιο αργό παιχνίδι σε ολόκληρο το ΝΒΑ, με την μεγαλύτερη επιτυχία όμως. Εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι οι περισσότερες άμυνες της λίγκας χρειάζονται αναπροσαρμογή για να ταιριάξουν πάνω στον Jokic, δημιουργώντας ανακολουθίες στην λειτουργία τους, αφήνουν τους αντιπάλους τους να επιλέξουν. Αν η άμυνα συσπειρωθεί στον Jokic, οι – εξαιρετικά φορμαρισμένοι φέτος – Murray (18.9 ppg), Milsap (13.8 ppg) και Harris (16.1 ppg), τους αναγκάζουν να πληρώσουν αυτή τους την επιλογή. Αν πάλι ο Jokic (18.2 ppg, 7.4 apg) αφεθεί μόνος με τον αντίπαλο σέντερ στην άμυνα, χωρίς συνεχείς βοήθειες, το αποτέλεσμα είναι γνωστό.

ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ DENVER ΤΟΣΟ ΤΕΛΕΙΑ;
Η απάντηση σε αυτό, είναι τίποτα. Το Denver δεν κάνει τίποτα σε βαθμό που να πλησιάζει έστω την τελειότητα. Κάνει όμως, πάρα πολλά σε αρκετά καλό βαθμό, και αυτό το βοηθά να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Αυτή την στιγμή, το Denver είναι 6ο σε ριμπάουντ ανά παιχνίδι, 3ο σε πόντους που δέχεται ανά παιχνίδι από τον αντίπαλο, 2ο σε ασίστ ανά παιχνίδι (κάτι το οποίο και βγάζει νόημα, αφού μαζί με τον “traditional” point guard, στο παιχνίδι των Nuggets υπεισέρχεται και ο Jokic ), έχοντας μάλιστα την 3η καλύτερη σχέση ασιστ/λαθών στο πρωτάθλημα (1.94). Παράλληλα, έχουν θωρακίσει τα μετόπισθεν, αναγκάζοντας τους αντιπάλους τους να καταφεύγουν σε οργανωμένες επιθέσεις, και κατά συνέπεια να σκοράρουν λιγότερο. Στην πραγματικότητα, οι Nuggets είναι ένα πολυκέφαλο τέρας, μια Λερναία Ύδρα που δεν μπορείς να ματσάρεις, όχι χωρίς να διαθέσεις πολύ παραπάνω προσπάθεια απ’ όση αρμόζει σε ματς της regular season. Δεν μπορείς να τους τρέξεις στον αιφνιδιασμό, δεν μπορείς να τους χτυπήσεις στο – πολύ καλά οργανωμένο – ζωγραφιστό, δεν μπορείς να τους χτυπήσεις με ελεύθερα τρίποντα. Την ίδια στιγμή, στην άλλη άκρη του γηπέδου είσαι αναγκασμένος να αντιμετωπίσεις μία πολύ γρήγορη ομάδα, άριστα σχεδιασμένη επιθετικά, με την μέγιστη δυνατή κυκλοφορία μπάλας, που εκθέτει τις αδυναμίες της εκάστοτε άμυνας. Με αρκετά καλό περιφερειακό σουτ χάρη στους Murray και Harris, και μία τρομερή frontline, αποτελούμενη από τους Milsap, jokic και Hernangomez, αλλά και ένα σοβαρό playbook, προσφορά του coach Malone, το Denver μοιάζει, τουλάχιστον αυτή την στιγμή, απατηλά ακατανίκητο.

ΠΩΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ Η ΣΕΖΟΝ
Μπορεί η ομάδα να συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς; Η αλήθεια είναι οτί τίποτα δεν είναι απίθανο. Οι Nuggets βρήκαν στο πρόσωπο του Monte Morris έναν απροσδόκητα καλό back-up point guard, ενώ όσο οι Jokic Murray και Milsap είναι υγιείς, η ομάδα θα συνεχίσει να κερδίζει σε μεγάλο βαθμό. Αν όλα αυτά συνδυαστούν με το γεγονός ότι ο πρώην σούπερ σταρ της Βοστώνης Isaiah Thomas αναμένεται να επιστρέψει μέσα στον μήνα, αλλά και το ότι ο – πολύ καλός στα 2 παιχνίδια που πρόλαβε να παίξει και βασικό μέλος της περσινής ομάδας – Will Barton επιστρέφει λογικά μέσα στις επόμενες μέρες, το Denver βρίσκει τον εαυτό του ενισχυμένο σε ένα ήδη υπεραρκετά λειτουργικό ρόστερ. Φυσικά, δεν μπορούμε να προβλέψουμε με σιγουριά την μετέπειτα πορεία της ομάδας, καθώς οι «νέες» προσθήκες ενδέχεται να αναταράξουν την χημεία της ομάδας, αλλά και με βάση το γεγονός οτί οι μεχρι στιγμής «κοιμώμενοι» γίγαντες της Δύσης, Lakers και Warriors, θα ξεκινήσουν να ανεβάζουν στροφές κάποια στιγμή μέσα στον επόμενο μήνα. Το λογικό είναι η ελαφρά πτώση του Denver όσο μπαίνουμε πιο βαθιά στην regular season, αλλά χωρίς αυτό να είναι και αναγκαιότητα.  Αυτό που μπορούμε να δούμε από τώρα όμως, είναι πως οι Nuggets έχουν όλα τα φόντα να εξασφαλίσουν στον εαυτό τους ένα πολύ καλό πλασάρισμα στα play-offs, και εν συνεχεία να φτάσουν στον 2ο γύρο και –γιατί όχι; – στους τελικούς της Δύσης.

Το Denver δεν αποτελεί μια μεγάλη αγορά. Δεν έχει την φήμη και τα φώτα του Los Angeles, δεν έχει την αίγλη του Golden State, δεν διαθέτει καν «όνομα» αρκετά βαρύ για να προσελκύσει τους μεγάλους σταρ του αθλήματος. Αντίθετα, είναι αναγκασμένο να χτιστεί μέσω του draft, να σκεφτεί τις επιλογές του δυο και τρεις φορές πριν τις κάνει, να ελπίζει σε επιτυχημένα trades με ομάδες που ζητούν αλλαγή. Είναι αναγκασμένο να προσφέρει μεγάλα συμβόλαια σε μέτριους παίκτες, να ζει με τον μόνιμο φόβο της φυγής του σούπερ σταρ του για άλλα, φωτεινότερα μέρη. Ακόμα κι έτσι, ακόμα και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ακόμα και με αυτά τα μέσα που διαθέτει, το Denver δείχνει να τα καταφέρνει.

Και αυτό είναι που θα έπρεπε να προκαλεί την μεγαλύτερη χαρά στους φίλους των Nuggets, πέραν φυσικά του όμορφου θεάματος το οποίο προσφέρουν στα παιχνίδια τους. Το ότι δηλαδή, πρόκειται για μία εξαιρετικά νεανική ομάδα. Μία νεανική ομάδα με όραμα, σούπερ σταρ και σοβαρό προπονητή, μία ομάδα που μπορεί, με καλές προσθήκες και με βασική προϋπόθεση ότι οι Jokic, Murray, Hernangomez θα παραμείνουν στην ομάδα, να μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς διεκδικητές του τίτλου μέσα στην επόμενη 5ετία. Άλλωστε, πρόκειται για μία από τις καλύτερα δομημένες ομάδες στην λίγκα, μια ομάδα που παίζει το δικό της μπάσκετ αδιαφορώντας για την υπάρχουσα «τάση» μίμησης των πολεμιστών. Αν αυτό δεν καταδεικνύει ομάδα με πνεύμα contender,τότε τι το κάνει;

 

ΠΗΓΕΣ

  • NBA.com
  • Wikipedia.com/denvernuggets
  • ESPN.com
  • Forbes.com
  • sbnation.com

Other Articles

EUROLEAGUEΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΗΖΙΩΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣΠΑΟΚ

Leave a Reply