Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ STEPHEN;

Την προηγούμενη βδομάδα, μετά τις εμφατικές νίκες απέναντι στο τοπ-5 της Δύσης, καθώς και το 18-3 στην έδρα του, μιλήσαμε για την τρελή πορεία του Denver, για το όμορφο μπάσκετ και τις ελπίδες που αυτό ξυπνά σε κάθε φίλαθλο των Nuggets για το μέλλον. Αναφέραμε όμως, και την – εδώ και καιρό η αλήθεια είναι – αναμενόμενη άνοδο των πολεμιστών, που θα είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμη από οποιαδήποτε ομάδα στην λίγκα. Πράγματι, οι Warriors, στο ντέρμπι κορυφής με τους Nuggets, αλλά και στο back to back ματς με τους Pelicans την επόμενη μέρα, έδωσαν το παρόν, κάνοντας μία ακόμα εμφατική δήλωση στο ΝΒΑ: τόσο η Δύση, όσο και το πρωτάθλημα τους ανήκουν και απαιτούν σεβασμό.

Δεν έχει νόημα να προσπαθήσω να σας περιγράψω το τι έκανε η All-Star 3άδα του Golden State, δεν γίνεται άλλωστε. Θα σας πω απλά, ότι οι Curry, Durant και Thompson είχαν αθροιστικά 179 πόντους σε 2 (!) μόλις παιχνίδια, την ίδια στιγμή που όλη η υπόλοιπη ομάδα των Warriors είχε 108. Οι Warriors δεν έπαιξαν άμυνα, δεν χρειαζόταν όμως. Την ώρα που οι Pelicans και οι Nuggets έκαναν 2 από τα καλύτερα επιθετικά παιχνίδια τους μέσα στην σεζόν, οι πολεμιστές έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Άνοιξαν το τέμπο, έτρεξαν το παιχνίδι, κυκλοφόρησαν την μπάλα και μόλις έβρισκαν τον Curry τον Thompson ή τον Durant ελεύθερο σε κάποιο σημείο μπροστά από τα 9 μέτρα, τον άφηναν να κάνει τα δικά του. Ο τρόπος παιχνιδιού του Golden State εξέθεσε τις αδυναμίες της κάθε άμυνας, πρόδωσε τις ανακολουθίες του κάθε αμυντικού συστήματος, απέδειξε ότι δεν χρειάζονται την άμυνα για να κερδίσουν. Πολύ απλά, μπορούν να σκοράρουν περισσότερους πόντους απ’ ότι εσύ.


ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ, ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ
Αυτός θα μπορούσε πολύ άνετα να είναι ο τίτλος του Playbook του Steve Kerr. Η ομάδα του παίζει τέτοιο μπάσκετ, που χωρίς αμφιβολία, αν βρίσκονται σε καλή μέρα καμία ομάδα δεν μπορεί να τους συναγωνιστεί.  Δεν είναι μόνο η ποιότητα των παικτών, που οδηγεί σε τέτοιο συμπέρασμα, αλλά και η ίδια η λειτουργία της ομάδας μέσα στο γήπεδο. To Golden State σε αυτά τα δύο ματς, έτρεξε περισσότερο, σούταρε καλύτερα, έκανε λιγότερα λάθη από τους αντιπάλους του, κυκλοφόρησε την μπάλα σωστά. Μπορεί αμυντικά να μην έκανε πολλά πράγματα, αλλά επιθετικά δεν πιανόταν από πουθενά. Εκτελούσαν τρίποντα με το εξωπραγματικό 49% την στιγμή που επί τω συνόλω είχαν μόλις 48%. Ταυτόχρονα, πέτυχαν σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια 140+ πόντους, χωρίς να δείχνουν σημάδια επανάληψης ή αστοχίας.

Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως. Σημασία για το Golden State δεν έχουν αυτές οι δύο νίκες, έστω και αν τους έφεραν εκ νέου στην κορυφή της Δύσης, με εμφατικό μάλιστα τρόπο. Σημασία έχει η, για ακόμα μια φορά, επιδεικτική, σχεδόν εκνευριστική απόδειξη της ανωτερότητας τους, όσον αφορά την σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες του ΝΒΑ. Μπορεί πράγματι ο Harden να έχει πάρει από το χεράκι τους Rockets και να τους οδηγεί στα play-offs, μπορεί τα ελάφια και οι Raptors να βγάζουν μάτια με το πανέμορφο και σύγχρονο μπάσκετ που παίζουν, μπορεί οι Lakers να μεταμορφώνονται σε ένα επιθετικό τέρας όταν ο Λεμπρόν είναι στο παρκέ, αλλά η αλήθεια είναι, ότι σε μία σειρά 7 αγώνων, κανείς εκ των προαναφερόμενων δεν μπορεί να συναγωνιστεί επι ίσοις όροις τους πολεμιστές. Δεν είναι μόνο οι 4 all star, με τον πέμπτο να βρίσκεται προ των πυλών. Δεν είναι ούτε το σύγχρονο, φουτουριστικό και φαντεζί μπάσκετ που παίζουν, αυτό που τόσο πολύ κατηγορεί ο Πόποβιτς ότι μεταμορφώνει το ΝΒΑ σε τσίρκο. Είναι κάτι παραπάνω από αυτά. Είναι η γνώση πλέον, της ομάδας, ότι δεν έχουν όμοιο τους στο ΝΒΑ. Η γνώση τους ότι βρίσκονται 4 συνεχόμενα χρόνια σε τελικούς και έχουν πάρει τους 3 από αυτούς. Ότι έχουν αντιμετωπίσει ιερά τέρατα του αθλήματος, όπως ο Λεμπρόν, και έχουν κερδίσει ξανά και ξανά. Ότι έχουν το μομέντουμ, το κίνητρο, την πιθανή δημιουργία μια δυναστείας, την πιθανή δημιουργία μιας ξεχωριστής σελίδας στην ιστορία του ΝΒΑ. Όχι ότι δεν βρίσκονται ήδη εκεί, αλλά πως να το κάνουμε, το 3peat έχει άλλη αίγλη. Φέρει μνήμες και ιστορίες πάνω του από άλλες εποχές, άλλα δεδομένα. Φέρνει στον νου τον Jordan, τον Kobe και τον Shaquille, τους μεγάλους Lakers του ’80. Δημιουργεί τον ύψιστο θρύλο του αθλήματος γύρω από το όνομα των παικτών και της ομάδας που το επιτυγχάνει και αυτό είναι που κυνηγά το Golden State πλέον.

 

REGULAR SEASON TOPICS
Μέχρι στιγμής, μέσα στην σεζόν είδαμε ένα ΝΒΑ περίεργο, μεθυσμένο ίσως, όπως χαρακτηρίστηκε από άλλους, μεγαλύτερους γνώστες από μένα. Πράγματι, είδαμε έναν σεληνιασμένο Harden να παίζει εναντίον όλων, τους Nets να παίζουν όμορφο και αποδοτικό μπάσκετ, τον Γιάννη να κυνηγάει το βραβείο του MVP ως ηγέτης για πρώτη φορά στην καριέρα του. Είδαμε επίσης το Big 4 της Δύσης να ατονεί, να δυσκολεύεται και εν τέλει να χάνει, από ολοένα και δυνατότερες, νεανικές και σύγχρονες ομάδες, όπως είναι το Σακραμέντο, το Dallas η το Denver. Την ίδια όμως στιγμή, είδαμε λίγο καλύτερα τους επίδοξους πρωταθλητές. Συνειδητοποιήσαμε το ποιόν και τις δυνατότητες των ομάδων. Είναι άλλο πράγμα να είσαι εν ενεργεία πρωταθλητής του ΝΒΑ και εν δυνάμει contender και άλλο πράγμα να είσαι μία σοβαρή και δυναμική νεανική ομάδα που κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή της περιφέρειας της. Χρειάζεται κάτι παραπάνω από ένα καλοδουλεμένο σύνολο, έναν σούπερ σταρ και έναν καλό προπονητή για να διεκδικήσεις το κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο και αυτό είναι που το Golden State έδειξε στους Nuggets και τους Pelicans.

Την δεδομένη στιγμή μάλιστα, όλα δείχνουν να ευνοούν τους Warriors. Η ομάδα παρουσιάζει την καλή, περσινή play-offs φόρμα, ενώ σήμερα τα ξημερώματα αναμένεται και η πολυσυζητημένη επάνοδος του DeMarcus Cousins στα γήπεδα, μετατρέποντας ουσιαστικά τους πολεμιστές σε ένα ξεκάθαρο φαβορί για τον φετινό τίτλο – όσο φαβορί κι αν ήταν ήδη. Μένει μόνο να δούμε εάν και κατά πόσο ο άλλοτε ηγέτης των Kings -και εξαιρετικά ιδιόρρυθμος – “Boogie” θα καταφέρει να ταιριάξει σε αυτό το σύνολο, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο τρόπος παιχνιδιού του απαιτεί μια συγκεκριμένη παροχή επιθετικών ενεργειών υπέρ του. Παρόλα αυτά, με τα ίδια ερωτήματα να είχαν ακολουθήσει την έλευση του Andre Iguodala, αλλά και αργότερα του Kevin Durant, η άψογη μέχρι στιγμής διαχείριση του ρόστερ από τον Steve Kerr πείθει και τον πιο σκεπτικό για την ομαλή μετάβαση του Cousins στην βασική 5άδα.

Είμαι σίγουρος ότι αυτή μου η ακατάσχετη φλυαρία έχει κουράσει, συνεπώς και θα προσπαθήσω να κλείσω το κείμενο μου αυτό. Δεν είμαι σίγουρος ότι οι φετινοί Τελικοί θα λήξουν υπέρ των Warriors, ούτε και πιστεύω ότι το πρωτάθλημα έχει κριθεί. Δεν μπορώ όμως, παρά να αποδώσω σε αυτή την ομάδα, που έσπασε το καλούπι στο ΝΒΑ και επέβαλε τον δικό της ρυθμό σε αυτό, τα εύσημα που της αναλογούν. Πράγματι, το Golden State έχει στιγματίσει ανεξίτηλα την δική μας μπασκετική εποχή, δημιουργώντας κάτι το καινούριο, σε ένα πρωτάθλημα που οι αναμνήσεις και οι σκιές του παρελθόντος βαραίνουν περισσότερο κι από τα τρόπαια. Τα δύο τελευταία παιχνίδια που έδωσε το Golden State αποτελούν έναν ύμνο του αθλήματος, μια ακόμα προσφορά των πιστών στον αχόρταγο αυτό θεό που ονομάζεται μπάσκετ, και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται έτσι απ’ όλους. Είτε σου αρέσουν οι πολεμιστές είτε όχι, είτε τους εκτιμάς είτε τους μισείς, δεν θα πρεπε παρά να έχεις μόνο σεβασμό για μία ομάδα που κατάφερε να αλλάξει και να σημαδέψει τον τρόπο που παίζεται το άθλημα  όσο λίγες.

“Even if Thanos teamed up with the Avengers, still they couldn’t beat the Warriors”, τυχαίος χρήστης του Instagramm μετά την ανακοίνωση του DeMarcus Cousins απο το Golden State.

Πηγές

  • NBA.com/standings
  • ESPN.com
  • clutchpoints.com
  • BleacherReport.com

 

 

Other Articles

EUROLEAGUEΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΟΓΟΛΟΣΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
EUROLEAGUEΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΗΖΙΩΤΗΣΜΠΑΣΚΕΤΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Leave a Reply