Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ;

Ξεκίνησα να γράφω το κείμενο αυτό, με σκοπό να γράψω κάτι για τον Messi, για την τρομερή σεζόν που διανύει, για τα ”όργια” που κάνει για ακόμα μια χρονιά. Μετά όμως, το ξανασκέφτηκα. Τι άλλο να γράψω για τον Messi; Τι υπάρχει πια για αυτόν τον παίχτη που να μπορεί να ειπωθεί; Σκεπτόμενος λοιπόν τι κάνει τον Messi τόσο ξεχωριστό, έφτασα στο συμπέρασμα ότι, πέραν όλων των υπόλοιπων, ανήκει και σε εκείνη την ξεχωριστή κατηγορία ποδοσφαιριστών, που έδωσαν το ταλέντο και τις υπηρεσίες τους σε μία μόνο ομάδα, τους πιστούς στρατιώτες του εκάστοτε κλαμπ. Αποφάσισα τότε, να γράψω κάτι για αυτούς, για τους παίκτες αυτούς που συνέδεσαν το όνομα τους με μία ομάδα, για εκείνους που αποτέλεσαν – και ακόμα αποτελούν- αναπόσπαστο μέρος της ζωντανής ιστορίας ενός συλλόγου, την σημαία του.

Και πάλι όμως, πόσοι είναι αυτοί οι παίκτες; Ελάχιστοι. Ο «αυτοκράτορας» της  Ρώμης Totti, o ”πολύς”  Puyol, o Gerrard, o Giggs, o Del Piero κι ο Ζανέτι, οι Hamsik και  Messi, και φυσικά ο κατά πολλούς καλύτερος αμυντικός όλων των εποχών ο Paolo Maldini. Μπορείτε να σκεφτείτε άλλους; Προσωπικά θα χρειαστεί να ψάξω για να βρω άλλον παίκτη με την ίδια αγάπη και αφοσίωση στο κλαμπ του, με την ίδια καριέρα στον ίδιο σύλλογο, που φυσικά να χαίρει και τέτοιας εκτίμησης. Τι τους κάνει όμως τόσο ξεχωριστούς; Τι μας κάνει να σεβόμαστε αυτούς τους παίκτες, αυτούς τους ανθρώπους που δεν παράτησαν την ομάδα τους για άλλα μέρη και άλλα πρωταθλήματα, όπου φυσικά και θα συνέχιζαν να κάνουν αυτό που όλοι αγαπάμε: να παίζουν ποδόσφαιρο;

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ;
Οι περισσότεροι, ίσως 9 στους 10, θα απαντήσουν ότι είναι ακριβώς αυτή τους η αφοσίωση και η αγάπη που μας κάνει να τους αγαπάμε, ο επαγγελματισμός τους απέναντι στην ομάδα και  η σύνδεση τους με αυτήν. Κι όμως, είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι η έλλειψη επαγγελματισμού σε κάθε τους σχέση με αυτή την ομάδα, η απλή και ακατάβλητη αγάπη τους για έναν σύλλογο που μας κάνει να τους αγαπάμε και να τους σεβόμαστε. Είναι η απλότητα με την οποία ο Totti δηλώνει ότι σχολείο του, του έμαθαν ότι δεν αλλάζεις ποτέ την οικογένεια σου μιλώντας για την Ρόμα, η αποφασιστικότητα με την οποία ο Puyol διακόπτει τους πανηγυρισμούς των συμπαικτών του γιατί δεν συνάδουν με την νοοτροπία της Barcelona, τα δάκρυα του Del Piero και των οπαδών της Βέκια Σινιόρα στο τελευταίο του παιχνίδι. Στο τέλος της ημέρας, είναι ο ακραίος ρομαντισμός με τον οποίο αντιμετώπισαν το ποδόσφαιρο, ο τρόπος με τον οποίο αψήφησαν την εμπορευματοποίηση του, η ακεραιότητα με την οποία πορεύτηκαν μέσα σε αυτήν.

Σε μια εποχή που οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές βλέπουν το παιχνίδι σαν επάγγελμα και τις ομάδες σαν εργοδότες, εκείνοι τις αντιμετώπισαν σαν οπαδοί, με αυτό να σημαίνει τα πάντα. Ταυτιστήκαμε μαζί τους, γιατί αντιπροσώπευαν εμάς, τους απλούς οπαδούς της ομάδας, με την αγνή και ανεπιτήδευτη αγάπη για το άθλημα, αλλά και την ομάδα, με το συμφέρον της ομάδας να είναι πάντα πρώτο. Σε μια εποχή που οι ποδοσφαιριστές φοράνε τις φανέλες τους σαν άλλα ρούχα εργασίας, εκείνοι τις φόραγαν σαν επίσημα ρούχα, σαν το αγαπημένο τους μπλουζάκι, το οποίο έχουν την ευκαιρία να φορέσουν ξανά και ξανά, μέχρι να σκιστεί ή να λιώσει. Είναι εκείνος ο σπάνιος τύπος ποδοσφαιριστή που ζει για να παίζει, δεν παίζει για να ζει. Είναι εκείνος ο τύπος ποδοσφαιριστή, που αν ποτέ παρακολουθούσε παιχνίδι της ομάδας του σαν απλός οπαδός, θα χτυπιόταν και θα φώναζε μαζί με τους οργανωμένους σε μια θύρα. Εκείνος ο τύπος ανθρώπου που βρίσκει την Ιθάκη του σε ένα γήπεδο, σε μία ομάδα και ξαφνικά, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο από την ζωή του, τα έχει βρει όλα.

ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ
Κάπως έτσι, με την άκρατη αγάπη τους για την ομάδα, την πόλη, τον κόσμο της, οι παίκτες αυτοί, έφτασαν να αντιπροσωπεύουν την ομάδα στον ίδιο της τον κόσμο, να γίνονται οι σημαίες που αυτοί κρατούν ψηλά. Ποιος είναι καταλληλότερος να εκπροσωπήσει την ομάδα, να επιδείξει αυτά που πρεσβεύει από αυτόν που έχει ταυτιστεί μαζί της; Ποιος άλλος μπορεί να επιδείξει περισσότερο το Mes Que Un Club των Blaugrana αν όχι ο ακέραιος, ακατάβλητος αρχηγός της; Ποιος άλλος μπορεί να δείξει το πάθος του για το Liverpool από την ζωντανή εμψύχωση του YNWA στο τελικό της Κωνσταντινούπολης Steven Gerrard; Ποιος άλλος αναμένεται να δώσει το 100% του στο 93′, σε μία σκοτωμένη φάση για την νίκη μέσα στο Μπερναμπέου επί της μισητής αντιπάλου για την νίκη που βάζει φωτιά στο πρωτάθλημα από τον καλύτερο παίκτη στην ιστορία του συλλόγου; Δεν είναι μόνο οι πράξεις που τους βάζουν στην ιστορία του συλλόγου, αλλά το γεγονός ότι είναι η ιστορία του συλλόγου που τους βάζει να κάνουν τέτοιες πράξεις.

Κλείνοντας, θέλω να παρατηρήσω απλά την μαγεία που αυτοί οι παίκτες προσδίδουν στο ποδόσφαιρο. Σε έναν κόσμο ψυχρής και αποστασιοποιημένης λογικής, που τα συναισθήματα χάνουν κατά κράτος από την τυποποίηση και τον επαγγελματισμό, τα άτομα αυτά, προσδίδουν λίγο χρώμα στο ποδόσφαιρο. Είναι οι σημαίες που ο κόσμος κρατά στο γήπεδο κάθε Κυριακή, ο λόγος που η ομάδα τους έχει ιστορία, ο λόγος που η φανέλα τους έχει βάρος. Είναι αυτοί που έχουν διαμορφώσει το DNA μια ομάδας, την λογική και την κοσμοθεωρία της. Πάνω απ όλα, είναι ο λόγος που η στρογγυλή θεά συνεχίζει να γυρίζει, ο λόγος που τα χρήματα δεν κερδίζουν στο ποδόσφαιρο, ο λόγος που ο κόσμος συνεχίζει να γεμίζει τα γήπεδα. Οι παίκτες αυτοί αξίζουν κάθε σεβασμό, κάθε αγάπη και τιμή που η ομάδα τους μπορεί να προσφέρει, γιατί πολύ απλά αυτοί οι παίκτες είναι η ομάδα.

Το κείμενο αυτό είναι πράγματι, εκτός ποδοσφαιρικής, βασικά εκτός οποιασδήποτε λογικής. Το έγραψα βασισμένος καθαρά στο συναίσθημα, διότι αισθάνθηκα ότι αυτό αξίζει στο θέμα στο οποίο αναφέρομαι. Ελπίζω να ήταν μια ευχάριστη υπενθύμιση της χαράς και της ομορφιάς που υπάρχει στο ποδόσφαιρο, μια ευκαιρία να θυμηθείτε μεγάλες μορφές του αθλήματος και όχι ένα ακόμα βαρετό, κουραστικό κείμενο.

“Στο σχολείο μας έμαθαν ότι η οικογένεια είναι το πιο σημαντικό πράγμα για έναν άνθρωπο. Η Ρόμα είναι η οικογένεια μου. Άκουσες ποτέ κανέναν να αφήνει τους φτωχούς γονείς του για να ζήσει με πλούσιους ξένους;”  – Francesco Totti στο γιατί δεν πήγε στην Ρεάλ Μαδρίτης το 2006

Other Articles

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣΠΑΟΚ
SUPERLEAGUEΑΡΗΣΘΑΝΟΣ ΣΙΓΗΝΟΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Leave a Reply