ΑΦΑΝΗΣ ΗΡΩΑΣ

Πώς μπορεί ο υποβιβασμός μιας ομάδας στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία της
Ισπανίας (Ντεπορτίβο Λακορούνια – καλοκαίρι 2018) να συνδέεται με την αγωνιστική
πρόοδο μιας άλλης ομάδας στην Ελλάδα (Ολυμπιακός σεζόν 2018-19); Η απάντηση με
μια πρώτη ματιά φαίνεται εύκολη. ”Μα καλά τι σχέση έχει το ένα με το άλλο;”, θα πει κανείς. Κι όμως, αν σκεφτεί κανείς την αγωνιστική μεταμόρφωση του φετινού
Ολυμπιακού, ιδίως σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της μεσαίας γραμμής, θα σκεφτεί ότι η
απάντηση είναι μάλλον εύκολη. Και ακούει στο όνομα Γκιγιέρμε. Κι αυτό διότι, αν δεν
είχε υποβιβαστεί η Ντέπορ την προηγούμενη σεζόν στη Segunda Division, πιθανότατα
ο Βραζιλιάνος άσος θα προσπαθούσε να…δαμάσει ακόμα το Μέσι και τους άλλους
αστέρες της ισπανικής λίγκας και δε θα αγωνιζόταν στο ελληνικό πρωτάθλημα με τη
φανέλα του Ολυμπιακού.

Α) ΤΡΟΜΕΡΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ

Όλοι όσοι ασχολούνται με το ελληνικό ποδόσφαιρο συμφωνούν ότι ο φετινός
Ολυμπιακός παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα από την αρχή του
πρωταθλήματος. Και πως να μην το παραδεχτούν άλλωστε, όταν είναι μακράν η πιο
παραγωγική σε τελικές προσπάθειες ομάδα του πρωταθλήματος με 278 τελικές
προσπάθειες σε 18 αγωνιστικές, κάτι που σημαίνει 15 τελικές μ.ο. σε κάθε αγώνα και
έχει αποσπάσει τα καλύτερα σχόλια από οπαδούς και αντιπάλους, που παραδέχονται
την ανωτερότητά του. Ωστόσο, ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την αγωνιστική άνοδο των Πειραιωτών έχει και ο Βραζιλιάνος πρώην παίκτης της Λα Κορούνια. Παρά το γεγονός ότι δεν καθιερώθηκε από την αρχή ως βασικός, ευρισκόμενος πίσω από τον πυραυλοκίνητο Καμαρά και τον επανακάμψαντα Μπουχαλάκη, στη συνέχεια εκμεταλλευόμενος την κοιλιά στη απόδοση
του νεαρού από τη Γουϊνέα πήρε τη φανέλα βασικού…σπίτι του.

Προερχόμενος από δύο γεμάτες σεζόν στην Primera Division με τα χρώματα της
Ντέπορ (33 ματς πέρσι και 34 πρόπερσι), ο Βραζιλιάνος ήταν θέμα χρόνου να
καθιερωθεί και στον Ολυμπιακό. Ο προπονητής των ερυθρολεύκων και βασικός υπεύθυνος για την
αγωνιστική τους μεταμόρφωση Πέδρο Μαρτίνς επέμενε το καλοκαίρι για την απόκτησή
του και δικαιώθηκε. Ο Γκιγιέρμε μπήκε στην εντεκάδα του Ολυμπιακού από τα μέσα Οκτώβρη στα ματς με Μίλαν και ΑΕΚ και από τότε δεν ξαναβγήκε σε κρίσιμο παιχνίδι, παρά μόνο για λόγους διαχείρισης από το Μαρτίνς. Και πως να βγει άλλωστε, όταν οι
δουλειές που κάνει στο γήπεδο είναι πολλές και καθοριστικές. Όντας ένα εξάρι με
αρετές οκταριού ταιριάζει απόλυτα είτε παίζει με τον πολύπειρο Νάτχο, είτε με τον
φιλόδοξο Καμαρά, ακόμα και με τον πιο soft Μπουχαλάκη. Γενικά μαζί με τον Κώστα Φορτούνη είναι οι δύο καλύτεροι και πιο σταθεροί παίκτες του Ολυμπιακού στη φετινή χρονιά, επηρεάζοντας περισσότερο από κάθε άλλον την αγωνιστική εικόνα των ερυθρολεύκων.

Β) ΕΝΑΣ ΣΚΛΗΡΟΤΡΑΧΗΛΟΣ ΟΡΜΠΑΪΘ

Πολλοί θα θυμούνται ότι στη δεύτερη θητεία του Ερνέστο Βαλβέρδε υπήρχε στο ρόστερ
των ερυθρολεύκων ένας άλλος κεντρικός χαφ που είχε αφήσει το στίγμα του στον
τρόπο παιχνιδιού του Ολυμπιακού, ο Πάμπλο Ορμπάιθ. Ο Βάσκος ξεχώρισε για το
φινετσάτο στυλ του και την άνεση του να μεταφέρει το παιχνίδι από την άμυνα στην
επίθεση. Χαρακτηριστικό του ήταν η ικανότητά του να κάνει με χειρουργική ακρίβεια
40άρες μπαλιές βοηθώντας καθοριστικά στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδας του
Βαλβέρδε.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι ο Γκιγιέρμε θυμίζει σε αρκετά σημεία τον παλαίμαχο
Βάσκο κεντρικό χαφ. Η πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση (στο ξεκίνημα του στη
Βραζιλία στην Κορίνθιανς αγωνιζόταν σε πιο προωθημένη θέση από ότι σήμερα), η
ικανότητα του να κοντρολάρει το παιχνίδι παίρνοντας την πρώτη πάσα από τους
κεντρικούς αμυντικούς και η υψηλή ακρίβεια που έχει στις μεταβιβάσεις τον κάνουν να
μοιάζει λίγο με τον πρώην ερυθρόλευκο χαφ. Σίγουρα η ικανότητα του να αλλάζει το
παιχνίδι δεν είναι τόσο αυξημένη όσο ήταν του Ορμπάιθ, αλλά η ομοιότητα δεν παύει να
υπάρχει. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο Europa League σε 3 συμμετοχές (οι οποίες έγιναν
στα πιο δύσκολα ματς του ομίλου, δηλαδή στα δύο με τη Μίλαν και στο εκτός έδρας με
την Μπέτις) είχε 97% ακρίβεια στις μεταβιβάσεις, ποσοστό μεγαλύτερο από κάθε άλλο
παίκτη της ομάδας.

Ωστόσο, ο Βραζιλιάνος δεν είναι μόνο καλός τεχνίτης, αλλά και σκληρός παίκτης, όταν το χρειαστεί η ομάδα του. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει σταματήσει με φάουλ επικείμενη επίθεση της αντίπαλης ομάδας, για να μην εκτεθεί η άμυνα σε φάση transition. Κάνει, δηλαδή, αυτό που οφείλει
να κάνει κάθε σύγχρονο αμυντικό χαφ: να αποκρούει το πρώτο κύμα επίθεσης του
αντίπαλου, προτού η άμυνα φτάσει σε ανισορροπία. Η ικανότητα του ,όμως, του
επιτρέπει όχι μόνο να είναι σκληρός και να κάνει φάουλ, αλλά και να κλέβει μπάλες όταν
αυτό είναι δυνατόν, για να ωθεί την ομάδα στην κόντρα επίθεση. Σε 13 συμμετοχές στη
Super League είναι ο πρώτος ‘’κλέφτης’’ των ερυθρολεύκων με 34 κλεψίματα (3 σε κάθε
ματς μ.ο.). Αυτό είναι ένα πολύ χρήσιμο στοιχείο, ειδικά για τον Ολυμπιακό του Μαρτίνς,
που επιδιώκει τη γρήγορη μεταφορά της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση για να
βρει τον αντίπαλο σε αμυντική ανισορροπία και να δημιουργήσει πιο εύκολα ευκαιρία
για γκολ.

 

Ένα πράγμα μπορεί κανείς να πει με σιγουριά: ο Ολυμπιακός βρήκε στο πρόσωπο του
Γκιγιέρμε ένα σύγχρονο εξαροκτάρι, που θα απασχολήσει και μεταπωλητικά τους
ερυθρόλευκους, οι οποίοι κάνουν ήδη απόσβεση των 4 περίπου εκατομμυρίων ευρώ
που τους κόστισε το καλοκαίρι η μεταγραφή του Βραζιλιάνου.

πηγή εικόνας: sport24.gr

Other Articles

SUPERLEAGUEΑΡΗΣΘΑΝΟΣ ΣΙΓΗΝΟΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣΠΑΟΚ

Leave a Reply