ΜΙΛΗΣΑΝ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΙ Η ΤΟΥΜΠΑ

Παράσταση για έναν ρόλο χθες στην Τούμπα, όπου ο ΠΑΟΚ επικράτησε σχετικά άνετα του Ολυμπιακού με 3-1 και έκανε το μεγαλύτερο βήμα για την κατάκτηση του τίτλου, μέχρι το επόμενο. Ο Δικέφαλος ακύρωσε κάθε επιθετική προσπάθεια των ερυθρόλευκων, ήταν ο μόνος που δημιούργησε σωστές και καλές τελικές προσπάθειες και κάπως έτσι έφτασε στη νίκη, δίνοντας και μια απάντηση στο άτυπο ερώτημα «ποια είναι η καλύτερη ομάδα φέτος».

Σίγουρα την εξέλιξη του αγώνα επηρέασε το πολύ γρήγορο γκολ που βρήκαν οι γηπεδούχοι από το σουτ του Βιερίνια, με την μπάλα να παίρνει μια περίεργη τροχιά (παρόμοια με αυτήν που είχε το περσινό ρολό χαρτιού) και να δυσκολεύει τον Σα, που δε κατάφερε να αποκρούσει αποτελεσματικά. Ωστόσο, ο Ολυμπιακός δεν βρήκε ποτέ απάντηση στην ψυχρολουσία αυτή και δεν αντέδρασε πειστικά. Αντ’ αυτού, ο ΠΑΟΚ συνέχισε να ελέγχει το παιχνίδι, έκλεβε μπάλες στο κέντρο του γηπέδου και έβγαινε γρήγορα στην επίθεση, με πολλούς χώρους στη διάθεσή του. Το ζήτημα ήταν να τους εκμεταλλευτεί, το έκανε και πέτυχε και δεύτερο γκολ και κάπως έτσι, τελείωσε την υπόθεση νίκη σε μεγάλο βαθμό.

Παρ’ όλα αυτά, το ματς έκρυβε ακόμα κινδύνους, καθώς οι φιλοξενούμενοι διαθέτουν ποιότητα και θα μπορούσαν να βρουν ένα γκολ, που θα τους ξαναέβαζε στο ματς. Η εικόνα, όμως, του παιχνιδιού, με τον Ολυμπιακό να μη μπορεί να πλησιάσει την εστία του Πασχαλάκη και τον ΠΑΟΚ να φεύγει στην επίθεση με χαρακτηριστική ευκολία, έδειχνε ότι οι γηπεδούχοι πρέπει να πετύχουν και τρίτο τέρμα, για να μη γίνει καμιά στραβή. Και εκεί βρέθηκε ο παικταράς Άκπομ, έκλεψε ακόμα μια μπάλα σε προσωπική μονομαχία, έτρεξε μέχρι την περιοχή του Σα και με ένα πραγματικά ΥΠΕΡΟΧΟ πλασέ έδωσε τέλος στη σεμνή τελετή. Η δουλειά που κάνει αυτό το παιδί μέσα στο γήπεδο είναι τεράστια, είναι πραγματικός εργάτης, ο οποίος συμβάλλει και στο σκοράρισμα, είτε εκτελώντας, είτε δημιουργώντας, όπως έκανε και χθες.

Από μεριάς ασπρόμαυρων, δε μπορώ να βρω κάποιον να υστέρησε χθες. Όσοι έπαιξαν ήταν άψογοι σε κάθε δουλειά που είχαν να κάνουν στο γήπεδο, και φυσιολογικά ήρθε και η άνετη νίκη. Το πάθος ξεχείλιζε και αυτό φάνηκε ακόμα και από τους πανηγυρισμούς των παικτών σε κερδισμένες μονομαχίες. Αν ένας ξεχώρισε περισσότερο, ήταν ο αρχηγός, που πέτυχε το σημαντικό πρώτο γκολ, δεν έχασε μονομαχία στην άμυνα και λειτούργησε ηγετικά, ακόμα κι όταν βγήκε από το γήπεδο. Απεναντίας, με σχεδόν όλους τους ερυθρόλευκους να κινούνται σε ρηχά νερά, το αμυντικό transition να αποτελεί πληγή και τον Φορτούνη να μη γίνεται απειλητικός αναγκαζόμενος να γυρίζει πολύ πίσω για να πάρει μπάλα, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να πατήσει περιοχή, παρά μόνο σε δύο περιπτώσεις, με την μία να φέρνει και το γκολ της τιμής.

Στα αρνητικά του χθεσινού παιχνιδιού, που κατά τα άλλα κύλησε άψογα, ήταν μια στιγμή στο 90ο λεπτό. Ο Ολυμπιακός σε εκείνο το χρονικό σημείο και με το σκορ στο 3-1, δεν τήρησε το fair play και αντί να επιστρέψει τη μπάλα στους παίκτες του ΠΑΟΚ, εκδήλωσε επίθεση. Κάποια στιγμή αυτό το σωματείο πρέπει να μάθει ότι αν κάποιος άλλος είναι καλύτερός του, υπάρχει περίπτωση και να χάσει. Δεν χρειάζεται οι παίκτες του, κυρίως, να δρουν έτσι απέναντι στους συναδέλφους τους. Είναι άσχημο και ντροπιαστικό, για τους ίδιους πρώτα απ’ όλα.

Θα κλείσω με κάτι που μου έκανε εντύπωση χθες και αναδεικνύει και τη σημασία που είχε ο αγώνας. Το πόσο αργά και βασανιστικά περνούσε η ώρα, ακόμα κι όταν το σκορ ήταν στο 3-0. Τα 5 λεπτά μου φαίνονταν μια ώρα και οι 10 αγωνιστικές που μένουν ως το λυτρωτικό τέλος θα μου φανούν…μια σεζόν. Μαθημένοι όμως στην υπομονή τόσα χρόνια, ας είναι. Επόμενος τελικός με τον Απόλλωνα Σμύρνης.

 

Other Articles

SUPERLEAGUEΘΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
SUPERLEAGUEΑΡΗΣΘΑΝΟΣ ΣΙΓΗΝΟΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Leave a Reply