ΤΕΤΟΙΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ΑΣ ΜΗ ΓΙΝΟΤΑΝΕ ΚΑΘΟΛΟΥ

Η «ευρωπαϊκή» εβδομάδα που πέρασε μας χάρισε τρομερά παιχνίδια, με απίστευτες ανατροπές και έντονα συναισθήματα, με τις εικόνες στα γήπεδα να αποτυπώνουν στο έπακρο την ομορφιά του αθλήματος. Πανηγυρισμοί, δάκρυα χαράς αλλά και λύπης, οι ομάδες αγκαλιά με τον κόσμο τους, είτε για τα συγχαρητήρια, είτε για την παρηγοριά και την αναγνώριση της προσπάθειας. Γενικά, σκηνές που δείχνουν γιατί το ποδόσφαιρο είναι το ωραιότερο παιχνίδι στον κόσμο. Και πλησιάζει η μέρα του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος και προσγειωνόμαστε απότομα στην μιζέρια μας. Το Σάββατο, όσο εκφραστικά κι αν είναι τα άδεια καρεκλάκια, δε θα μπορούν να βγάλουν τέτοια συναισθήματα. Ένας τελικός που σε κάθε φυσιολογική χώρα είναι γιορτή, εδώ θα γίνει με την παρουσία περισσότερων αστυνομικών απ’ ότι φιλάθλων. Ουσιαστικά, μεταξύ συγγενών και φίλων και γι’ αυτό το κατάντημα έχουμε όλοι οι εμπλεκόμενοι ευθύνες, μηδενός εξαιρουμένου. Και οι ευθύνες, δυστυχώς, σχετίζονται με την ανύπαρκτη βούληση και όχι τόσο με την ανικανότητα.

Το κακό, κατά τη γνώμη μου, ξεκινά από τις διοικήσεις των ομάδων. Για τους δικούς τους λόγους, επιμένουν να μη διαθέτουν τα εισιτήρια με τρόπο τέτοιο, ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο οι πιθανότητες να βρεθούν στις κερκίδες άτομα, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με το άθλημα και το παιχνίδι είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει. Και ο τρόπος αυτός είναι το αυστηρά ονομαστικό εισιτήριο, μόνο για κατόχους διαρκείας σε πρώτη φάση, και όχι το «πάρτε τόσα εισιτήρια και μοιράστε τα». Επίσης, οι θέσεις και οι δηλώσεις διοικητικών παραγόντων πολύ συχνά οδηγεί (για εξυπηρέτηση ίδιων συμφερόντων) σε φανατισμό και πόλωση, των οποίων τα αποτελέσματα βλέπουμε μέσα αλλά κι έξω από τα γήπεδα.

Σαφώς, φταίνε και οι ίδιοι οι οπαδοί, που δεν θέλουν να αποκλείσουν από τις τάξεις τους στοιχεία, τα οποία ξέρουν ότι πάνε στα γήπεδα με άλλους σκοπούς. Αν το ήθελαν, τα προηγούμενα χρόνια δε θα βλέπαμε και δε θα ακούγαμε για «εισαγόμενους» μαχαιροβγάλτες από Σερβία, Ιταλία και δε ξέρω κι εγώ από πού αλλού. Συν τοις άλλοις, η παιδεία των περισσότερων δε τους επιτρέπει να καταλάβουν ότι δεν πάνε σε πόλεμο, αλλά σε μια γιορτή. Δε γίνεται να θέλουν να επιτεθούν σε όποιον φοράει διαφορετικό χρώμα κασκόλ από το δικό τους, είναι άρρωστο. Δεν γίνεται να μη συμμορφώνονται με κανέναν κανόνα και κανένα προληπτικό μέτρο, απλά και μόνο επειδή έτσι γουστάρουν. Πήγαινε στο γήπεδο, ζήσε το παιχνίδι, δες την ομάδα σου, πανηγύρισε αν κερδίσει και μην τα κάνεις όλα γης μαδιάμ αν χάσει, δεν είναι δύσκολο.

Και φυσικά υπεύθυνη για το τέλμα στο οποίο έχουμε περιέλθει είναι και η Πολιτεία. Με πολύ απλά μέτρα, αλλά και επιβολή αυστηρών ποινών  μπορούν να διασφαλίσουν ότι τίποτα δε θα συμβεί σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Κανείς χωρίς εισιτήριο και επίδειξη ταυτότητας δε θα πλησιάζει στο γήπεδο. Αυστηροί σωματικοί έλεγχοι ώστε ΚΑΝΕΝΑ «περίεργο» αντικείμενο να μην περνάει στις κερκίδες. Τιμωρία και αποκλεισμός από τα γήπεδα σε όποιον παρανομεί ή δημιουργεί επεισόδια. Δεν γίνεται να βλέπουμε αφύλακτες γέφυρες που ενώνουν τα δύο αντίπαλα πέταλα και να μας λένε ότι οφείλεται σε απερισκεψία. Δεν νοείται να βλέπουμε άτομα με κουκούλες, μαχαίρια και κόφτες να διαλύουν τα σύρματα για να μπουν στο γήπεδο και να δρουν ανενόχλητοι. Με λίγη θέληση, ένα υποτυπώδες σχέδιο ασφαλείας και λήξη της ατιμωρησίας όλα αυτά μπορούν να προληφθούν-κατασταλούν.

Πραγματικά δε ξέρω ποιος μπορεί και οφείλει να κάνει την αρχή, αλλά θα μου άρεσε πολύ το Σάββατο να δω τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές να αντιδρούν σ’ αυτό που συμβαίνει, μιας και είναι οι πρώτοι που βάλλονται, αφού δίνουν αγώνες σε άδεια γήπεδα. Θα μπορούσαν και οι 22 παίκτες, τουλάχιστον συμβολικά, για κάποια λεπτά μετά το πρώτο σφύριγμα, να μείνουν στις θέσεις τους και να μην έχουμε παιχνίδι. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ποδόσφαιρο χωρίς κόσμο στις κερκίδες.

Το μόνο καλό στον φετινό τελικό είναι η επικείμενη χρήση του VAR. Θεωρώ πως αυτό το εργαλείο, σε συνδυασμό με τον ορισμό ξένου διαιτητή, μειώνει λίγο το αίσθημα καχυποψίας στους δύο μονομάχους και στους οπαδούς τους και φέρνει μια νέα εποχή στο ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα. Η άποψη μου για το VAR είναι ξεκάθαρα θετική και η σωστή χρήση του δεν αποτελεί παράγοντα που θα κόβει τον ρυθμό ή θα χαλάει τη μαγεία του παιχνιδιού, όπως διατείνονται οι πολέμιοί του. Είδαμε και στο φετινό Champions League τι ματσάρες έγιναν, με τι ρυθμό και με τι εναλλαγή συναισθημάτων, ενώ το VAR ήταν σε χρήση. Επίσης, το λάθος που προκαλεί αδικία, από τη στιγμή που μπορεί να διορθωθεί, δε θα έπρεπε να αποτελεί σε καμία περίπτωση μέρος του παιχνιδιού.

Και μετά από περίπου 700 λέξεις για πράγματα που φυσιολογικά δε θα έπρεπε να μας απασχολούν, πάμε και στο αγωνιστικό κομμάτι του τελικού. Το παιχνίδι που έρχεται μοιάζει πάρα πολύ με το αντίστοιχο περσινό, όσον αφορά τις συνθήκες γύρω από αυτό. Αυτή τη φορά, όμως, στη θέση της ΑΕΚ είναι ο ΠΑΟΚ, και το ανάποδο. Ο μεν ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα μετά από πολλά χρόνια και ήδη φαίνεται να παρουσιάζει ένα μικρό, αναμενόμενο, «άδειασμα», η δε ΑΕΚ ψάχνει με έντονη επιθυμία την κατάκτηση του κυπέλλου και για να σώσει τη χρονιά, αλλά και γιατί έχει ήδη γευτεί την ήττα δύο συνεχόμενες φορές από τον ίδιο αντίπαλο. Επίσης, η Ένωση εδώ και πολλές βδομάδες έχει το βλέμμα της, ουσιαστικά, στο προσεχές παιχνίδι και ο Χιμένεθ δοκιμάζει πράγματα και προετοιμάζει την ομάδα για τον τελικό. Οι ασπρόμαυροι, από την άλλη, είχαν να εξασφαλίσουν μαθηματικά το πρωτάθλημα και μετά να το πάρουν και αήττητοι. Ως εκ τούτου, η προετοιμασία για τον τελικό, τόσο τακτική όσο και ψυχολογική, ξεκίνησε πριν λίγες μέρες. Και δυστυχώς από αυτήν απουσιάζουν σημαντικότατοι παίκτες, όπως ο Βιεϊρίνια και ο Μαουρίσιο. Απόντος του αρχηγού του, νομίζω πως ο Δικέφαλος του Βορρά θα έχει θέματα από την αριστερή του πλευρά, την οποία μάλλον θα καλύψει ο Γιαννούλης. Δε θέλω να πιστέψω πως θα μετατοπιστεί ο Κρέσπο αριστερά, διότι τότε θα σπάσει το δίδυμο-εγγύηση του Ισπανού με τον Βαρέλα και ο Πόνσε θα κάνει πάρτι. Με την απουσία του Πορτογάλου, ο ΠΑΟΚ χάνει και σε εμπειρία-προσωπικότητα, η οποία έβαλε την υπογραφή της στον περσινό τελικό. Επιπλέον, η επιθετική γραμμή της ομάδας φαίνεται λίγο ντεφορμέ και, γενικά, η δημιουργία ουσιαστικών απειλών για την αντίπαλη εστία έχει ελαφρώς μειωθεί. Απεναντίας, η ΑΕΚ σκοράρει και δημιουργεί αρκετά, αναμένεται να παραταχθεί πάνοπλη και παίκτες-κλειδιά, όπως Λιβάγια και Πόνσε, μοιάζουν σε καλό φεγγάρι. Όπως θα καταλάβατε, σε συνδυασμό με το ότι το ματς θα γίνει στην έδρα της Ένωσης, δίνω ένα ελαφρύ προβάδισμα στους κιτρινόμαυρους για την κατάκτηση του κυπέλλου, για όλους τους παραπάνω λόγους, αν και ελπίζω να πέσω έξω (γέλια). Μακάρι η δίψα για το Double και η διαφορά επιπέδου των δύο ομάδων (υπέρ του ΠΑΟΚ) να σταθεί αρκετή για να έρθει το Κύπελλο στην Θεσσαλονίκη για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.

Κλείνοντας, με αφορμή την ενός λεπτού σιγή που θα κρατηθεί πριν τη σέντρα στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων, θα πρότεινα στους αρμόδιους φορείς να γίνει το ίδιο και για το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο. Καλύτερα τέτοιος τελικός να μη γινότανε καθόλου.

 

 

 

 

Other Articles

SUPERLEAGUEΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΘΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
NBAΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΔΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Leave a Reply