ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΜΕ ABEL FERREIRA Ο ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ

Στο ποδόσφαιρο, και δη στον ΠΑΟΚ, πότε δε μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα, αφού όλα αλλάζουν σε μια στιγμή. Στην προκειμένη περίπτωση, οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες, καθώς Παρασκευή απόγευμα έσκασε σαν βόμβα η είδηση της αποχώρησης Λουτσέσκου από τον πάγκο της ομάδας και Κυριακή μεσημέρι έχει βρεθεί ήδη ο αντικαταστάτης του, ο 40χρονος Άμπελ Φερέιρα. Ο Πορτογάλος κόουτς δούλευε μέχρι πρότινος στην Μπράγκα με την οποία και είχε συμβόλαιο σε ισχύ, όμως ο Δικέφαλος κινήθηκε αστραπιαία και αποφασιστικά, πλήρωσε και τον έντυσε στα ασπρόμαυρα λίγο πριν η ομάδα ταξιδέψει για Ολλανδία. Εκεί λοιπόν που έγραφα για το ρόστερ και τις ανάγκες που έχει αυτό ενόψει της έναρξης της σεζόν, οι εξελίξεις μας μεταφέρουν στο θέμα «προπονητής».

Αρχικά, το timing και ο τρόπος που λύθηκε η συνεργασία μεταξύ ΠΑΟΚ και Λουτσέσκου προκάλεσαν ένα σοκ και μια απαισιοδοξία, αφού τα δεδομένα άλλαζαν άρδην. Ο λόγος που αυτό συνέβη τώρα δεν είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρος και εικάζω πως πρόκειται για συνδυασμό γεγονότων που οδήγησαν τον Ρουμάνο στην απόφασή του. Λίγο (ή μάλλον πολύ) το οικονομικό δέλεαρ, λίγο οι πιθανολογούμενες προστριβές με τους διοικούντες, αποφάσισε να πει «ναι» στην πρόταση της Αλ Χιλάλ και να μετακομίσει στην Σαουδική Αραβία. Ο Λουτσέσκου έχει βάλει το όνομα του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του Συλλόγου και πέτυχε πάρα πολλά πράγματα στην διετία που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όμως η στιγμή που επέλεξε να πει «αντίο» έβαλε τον ΠΑΟΚ σε μια πάρα πολύ δύσκολη και δυσοίωνη θέση. Έτσι, οι λόγοι του διαζυγίου δεν χρειάζεται να μας απασχολούν στην παρούσα φάση, αρκεί να γίνουν κατανοητοί στους διοικούντες, ώστε να αποφευχθούν παρόμοια σκηνικά στο μέλλον. Το ζητούμενο, λοιπόν, ήταν η άμεση αντικατάσταση του Ράζβαν, με μια επιλογή που θα εξασφάλιζε την ομαλότερη δυνατή μετάβαση στη νέα μέρα.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στον Φερέιρα, έναν φέρελπι Πορτογάλο προπονητή, ο οποίος έχει ήδη δείξει καλό έργο στην Μπράγκα, σύμφωνα και με πιο «ειδικούς» όσον αφορά την Primeira Liga. Πιστεύω πως η εξέλιξη αυτή πιστώνεται στον τεχνικό διευθυντή, τον Μάριο Μπράνκο, καθώς δε νομίζω να κατάφερε κάποιος άλλος εντός ΠΑΕ να τον πείσει τόσο άμεσα να βάλει την υπογραφή του σε τριετές συμβόλαιο. Το ζητούμενο από δω και πέρα είναι να στηριχτεί ο Φερέιρα από όλους και να μην «καεί» σε μια ενδεχόμενη ευρωπαϊκή αποτυχία. Κακά τα ψέματα, η αλλαγή για την ομάδα είναι σημαντική και όποιος προπονητής και να ερχόταν, η αποστολή του θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, οπότε δεν είναι σοφό να κριθεί με βάση τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Επίσης, η επιλογή της διοίκησης με βρίσκει 100% σύμφωνο, από την άποψη ότι δεν πήγε σε μια προσωρινή λύση, αλλά κοίταξε πιο μακροπρόθεσμα. Υπό αυτό το πρίσμα, ό, τι και να γίνει στη σεζόν που έρχεται, ο Φερέιρα ΠΡΕΠΕΙ να είναι προπονητής του ΠΑΟΚ και του χρόνου τέτοια μέρα, ώστε να έχει τον χρόνο που θέλει για να δουλέψει την ομάδα.

Είμαι αισιόδοξος πως ο Πορτογάλος θα «κολλήσει» καλά με τον Δικέφαλο, καθώς ο ΠΑΟΚ έχει κάποια κοινά σημεία με την πρώην ομάδα του, όπως το γενικότερο επίπεδο δυναμικής και οι αρκετοί Βραζιλιάνοι παίκτες. Επίσης, η μετάβαση για αυτόν από την Μπράγκα στον ΠΑΟΚ μοιάζει αρκετά ομαλή και θεωρώ πως το πρότζεκτ των Νταμπλούχων θα τον εξιτάρει αρκετά: συμμετοχή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και καλή ευρωπαϊκή πορεία σε συνδυασμό με διατήρηση των κεκτημένων εντός συνόρων. Μένει να φανεί πώς θα διαχειριστεί και ο ίδιος ένα γκρουπ ποιοτικών παικτών, εξαιρετικά δουλεμένο και δεμένο για να μπορούμε να έχουμε μια καλύτερη άποψη για αυτόν. Προσωπικά, πιστεύω πως ο Φερέιρα καλείται να δώσει συνέχεια σ’ αυτή την ομάδα, που έμοιαζε με καλοκουρδισμένη μηχανή, προσθέτοντας φυσικά και τις δικές του πινελιές για περαιτέρω βελτίωση, αλλά όχι να πάει σε κάτι τελείως διαφορετικό και καινούριο, καθώς δεν βλέπω να υπάρχει κανένας λόγος για κάτι τέτοιο.

Σαν γενικότερο σχόλιο για την αλλαγή στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, αναμφίβολα ό, τι έγινε είναι βραχυπρόθεσμα αρνητικό, αφού θα χαθεί αναπόφευκτα χρόνος, και έτσι μειώνονται οι πιθανότητες που είχε ο ΠΑΟΚ για να τα καταφέρει στα προκριματικά. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα, ίσως η αλλαγή αυτή να έγινε για καλό και να αποδειχθεί θετική, μιας και ο Λουτσέσκου μάλλον είχε πιάσει ταβάνι και το κύριο «ατού» του ήταν η νοοτροπία και το κλίμα που είχε χτίσει μέσα στην ομάδα. Πλέον, αυτό το θέμα περνά στα χέρια των ποδοσφαιριστών, που με πρωτοστάτες τις προσωπικότητες των αποδυτηρίων, όπως ο Βιεϊρίνια κι ο Βαρέλα, οφείλουν να διατηρήσουν τα επίπεδα ενότητας στα ύψη, όπως τώρα, και να βοηθήσουν τον νέο προπονητή παίζοντας και γι’ αυτόν σαν να τον ξέρουν χρόνια.

Other Articles

NBAΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΓΛΟΥ
NBAΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΔΗΣΜΠΑΣΚΕΤ

Leave a Reply